Na Przystanku

Robot czy szara myszka czyli kim jest mama?:)

2012-01-24T03:05:00.000-08:00

"Bajki naszego dzieciństwa"
Fenix,2007
Synek dostał od babci książkę, zbiór bajek, klasyka baśni, bo takie nazwiska jak Grimm, Perrault, Andersen, Konopnicka czy Krasicki mówią same za siebie. Zastanawiam się co w tym zacnym panteonie robi pani Barbara Paluchowa, która jest jednocześnie autorką ilustracji. Jej dwa wiersze pt. "Mama i komputer" i "Spotkanie z Mrunią" zostały mam wrażenie dodane na przysłowiową przyczepę tylko zastanawiam się po co?
Pewnie w ogóle nie pisałabym o tej książce, bo nie lubię komercyjnych wydawnictw, które nic poza powielaniem i zarabianiem nie robią, gdyby nie wymieniony wyżej wiersz pod znaczącym tytułem "Mama i komputer", który dotknął mnie do żywego. Czytam i się dziwię, że wczasach gdzie tyle się mówi o równouprawnieniu i partnerstwie, gdzie podręczniki dla najmłodszych chce się zmieniać tak, żeby nie było w nich wyraźnego podziału na role męskie i żeńskie, w zbiorze bajek dla najmłodszych puszcza się do druku taki oto knot, gdzie kobietę i matkę porównuje się do zaprogramowanego do wykonywania czynności komputera. Mama ma oprogramowanie na sprzątanie, śniadanie, spieszenie z pomocą, przepierkę, obiad, co dziś kupić itd. Te wszystkie hasła zapodane są wielka literą. Robot mama "chociaż pracy ma bezliku, wieczorami jeszcze uczy się języków". Aż chce się krzyczeć: - Brawo mama! Cały nasz entuzjazm co do możliwości robota - mamy siada z końcem wiersza, kiedy tytułowa biedaczka powtarza sobie po cichu, tak żeby nikt nie słyszał "mam się nie bać myszy, mam się nie bać myszy". Żenada tylko tak spuentować można popełniony przez panią Paluchową nawet zgrabny rytmicznie wierszyk. Zastanawiam się czego on ma nauczyć dziecko i jaki obraz kobiety w nim utrwalić i gdzie jest ojciec i mąż:)! Mając możliwość wyboru sami zdecydujmy co czytać naszym pociechom i czego ich uczyć. Pozdrawiam Was serdecznie!

To smok nie mama

2012-01-17T03:55:00.000-08:00

Pija Lindenbaum
"Filip i mama, która zapomniała"
Zakamarki, 2010
Dziecięca literatura skandynawska, której jestem wielką fanką często podejmuje tematy kontrowersyjne i trudne.
Należy do nich niewątpliwie problem macierzyństwa. Czy wiecie, że ja też mogę zamienić się w smoka i ze złością walić ogonem w ziemię! Podobnych doznań po przemianie doświadcza mama Filipa, która zionie ogniem, depcze telefon i wylizuje talerze. Bo bycie mamą wcale nie jest łatwe i przyjemne. Często ze zmęczenia i nawału obowiązków zamienimy się w takie oszalałe smoczyce i zapominamy paradoksalnie jak to jest być mamą.
Odsyłam Was do lektury to zobaczycie co zrobi Filip.
Mam takie wrażenie, że na naszym rynku wydawniczym brakuje takich pozycji(są oczywiście rodzynki takie jak np. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne), które w niekonwencjonalny sposób podejmowałyby trudne tematy, z którymi borykamy się w codziennym życiu nie tylko my ale przede wszystkim nasze dzieci.

Smaczki

2012-01-04T13:22:00.000-08:00

Agata Królak
"Ciastka, ciasteczka i takie tam"
Dwie Siostry,2011
To jest prawdziwy smak i smaczek dosłownie i w przenośni. Tę książkę można zajadać łychami. Autorka pisze we wstępie, że powstała ona z miłości do jedzenia i z miłości w ogóle. Nie ma chyba lepszej rekomendacji:)

Agata Królak powraca do krainy dzieciństwa do aromatów, smaków, widoku ciasta rosnącego w piekarniku, który był lepszy od oglądania dobranocki i do ludzi, bo jak pisze kuchnia to nie tylko magia ale przede wszystkim ludzie, którzy ją tworzą. Autorka jest absolwentką Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i to się czuje, w warstwie edytorskiej jest to swoista perełka. Czcionka nawiązuje do starego maszynopisu, a całość składa się w smakowity kolaż. Marek Bieńczyk w swej recenzji pisze min."Niby książka kucharska, ale o wiele więcej i lepiej. Trzeba ją koniecznie mieć, co jakiś czas rozpalać się do 200 stopni, i opiekać ją w sobie przez parę minut - doglądając."

Nie, a może dla dzieci na przyszłość:)

2011-12-17T09:29:00.000-08:00

"Nie czytasz nie idę z Tobą do łóżka"

Wiecie o co chodzi jak nie to zapraszam do zapoznania się z akcją, która ma zwiększyć potencjał czytelniczy naszych rodaków.
nie czytasz

Muszelka i Anioly

2011-12-01T03:40:00.000-08:00

"Anielskie sprawki"
Polskie Radio
Agnieszka Przywara
Maciej Jachowski
Warszawa, 2011
Wielokrotne pisałam o tym jak ważna jest wartość terapeutyczna literatury dla dzieci. Dzisiaj wyjątkowo chcę Wam zarekomendować słuchowisko muzyczne (nie mylić z popularnymi obecnie audiobookami). Wybrałam je z prostej przyczyny, otóż treści w nim zawarte działają jak balsam na małe i duże smutne czasem serducha. Posłuchajcie zatem i uwierzcie mi na słowo, że anioły istnieją naprawdę. Przychodzą do nas w najmniej oczekiwanych momentach lub są przy nas zawsze tylko my o tym nie wiemy. Bezpośredniego doświadczenia ich obecności, doznaje chora dziewczynka o imieniu Muszelka, którą te nieziemskie istoty odwiedzały i pocieszały podczas pobytu w szpitalu.
Tę niezwykłą historię poznacie dzięki niebanalnemu słuchowisku pt. "Anielskie sprawki".
Autorką tekstu jest koleżanka po fachu - Agnieszka Przywara, a jej opowiadanie zostało wyróżnione ze względu na wartości terapeutyczne i pozytywny przekaz. Sama historia postania słuchowiska jest wyjątkowa. Otóż w 2010 roku Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" zorganizował konkurs na "Bajkę dla Tomka" (pamiętacie pewnie chłopca, który zatruł się grzybami).
Z ponad 1000 nadesłanych propozycji, wybrano bajkę Agnieszki i postanowiono uczynić z niej osobny projekt. Powstało unikatowe słuchowisko, w którym udział biorą lekarze z warszawskiego Centrum Zdrowia Dziecka. Użyczają oni swych głosów Aniołom odwiedzającym Muszelkę. Narratorem opowiadania jest aktor Maciej Jachowski, który jest również autorem piosenki "Aniołów czas" promującej słuchowisko. Całość została nagrana w Polskim Radiu, które bardzo zaangażowało się w powstanie tej płyty.
Wspaniałą rekomendacją i zachętą do wysłuchania słuchowiska są sowa samej autorki ” Dla mnie ważnym jest to, że płyta będzie służyć dzieciom...każdy kto kupi tę płytę stanie się po części aniołem..." i fakt, że całkowity dochód ze sprzedaży przekazany zostanie na Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka".
Zatem kochani macie okazję na Święta zrobić coś dobrego dla dzieci nie tylko swoich:)

Nieśmiały:)

2011-11-25T12:31:00.000-08:00

"Chyba jestem nieśmiały"
Cain Barbara
Pollak Monika
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2008
Takim książkom zawsze kibicuję. Wychodzę z założenia, że literatura dla dzieci ma być nie tylko rozrywką i przyjemnością ale ma wzmacniać poczucie własnej wartości i dodawać mocy w radzeniu sobie z rzeczywistością. Barbara Cain też o tym wie i robi po prostu dobrą robotę.
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne dla dzieci wypuściło serię "Pomagamy w wychowaniu", w jej zbiorze znajdziemy min. pozycje dla dzieci walczących z nocnymi strachami, bojących się zwierząt, wychowujących się w rodzinach zastępczych, dzieci czekających na rodzeństwo. Jednym słowem znajdziemy tu wiele cennych wskazówek, które pomogą zmierzyć się i ogarnąć świat dziecięcych lęków i kłopotów. Nam dorosłym taka literatura jest potrzebna, to taki wyszukiwacz drogi do problemu, nie chcę pisać klucz, ale pamiętajcie jak mały człowiek ma problem, jak coś go gnębi to musimy działać. Literatura terapeutyczna dla dzieci działa cuda, bo stawia dziecko w centrum problemu i pokazuje mu jak go pokonać. Warto z małym człowiekiem przejść taką drogę i wyszukiwać dla niego pozycji adekwatnych do problemu. To naprawdę działa! Abstrahując nie zapominajcie o klasycznych bajkach i czytajcie je dzieciom.
Wracając do tematu, polecana przeze mnie pozycja "Chyba jestem nieśmiały", pokazuje dziecku, że nieśmiałość nie musi działać jak szlaban zagradzający możliwość poznawania nowych przyjaciół i nie musi stanowić przeszkody w super fajnej zabawie. To co gotowi na poznanie Stasia i Wigorka ? Zapraszam!

Perelka

2011-10-15T13:47:00.001-07:00

"30 lutego"
Wanda Chotomska
Mirosław Pokora
Seria "Mistrzowie Ilustracji"
Dwie Siostry, 2011

Na takie rzeczy się czeka i o takich warto pisać, by zapodać je innym. Może tak już jest, że w przypadku klasyków nie może być mowy o sztampie. To jest prawdziwa sztuka i i literatura dla dzieci. Wydawnictwo Dwie Siostry ma nosa i nie zawodzi. Chotomska i Pokora to jest duet najwyższego poziomu, dla takich książek warto żyć i po takie należy sięgać chcąc kształtować gust literacki swoich pociech.
"Trzydziestego lutego
jeż wraz z dwiema ciotkami
otworzyli do spółki
sklep z różnymi szczotkami."
Ten cytat mówi sam za siebie, to esencja stylu Chotomskiej. Inteligenta zdolność rymowania. Sami zobaczycie, że w dniu, którego nie ma dzieją się rzeczy niemożliwe.

B jak bubel

2011-09-02T12:43:00.000-07:00

"Dżungla. Otwórz okienko"
Genny Haines
Book Hause, 2007
O Book Hause pisałam już wcześniej przy okazji recenzji "Wierszy" Brzechwy, wydanych przez to wydawnictwo. Dziś pora na następny tego typu rodzynek. "Dżungla" z podtytułem "Otwórz okienko", pretenduje do tego, aby na własne oczy zobaczyć czym jest wydawniczy bubel. Książeczka spełnia podwójną rolę. Zapewnia dziecku kontakt z samą formą jaką jest książka i jest jednocześnie zabawką. I bardo dobrze, bo najlepiej przez zabawę wprowadzać dziecko w świat kultury słowa pisanego. To są niestety jedyne atuty tej publikacji, czyli wiedzą co w trawie piszczy i czym zachęcić czytelnika lub potencjalnego klienta. Marketing górą! Takie czasy! Ale co tam. Zatem do dzieła. Sięgamy po naszą książeczkę.

Strona po stronie otwieramy okienka, nauczymy się paru literek i poznamy zwierzątka, zaczynające się na te literki. Wszystko niby ładnie i muzyka gra. Ale! Jak to jest zrobione, jak wykonane i zapodane. Kolory mdłe, okienka ciężko otworzyć, a zwierzątka to dopiero jest jazda, bo nie przypominają zupełnie tych, zapowiadanych przez literki. Uwierzcie to wysmakowane pokraki. Nasuwa się pytanie, skąd kasa na druk takich badziewi? Odpowiedź jest prosta: - Wyprodukowane w Chinach. Moja odpowiedź jest również prosta: - Nie za pomocą takich wydawniczych efemeryd, kształtujmy gust literacki i wrażliwość naszych pociech. Omijać z daleka. To tylko pozornie piękna rama, a gdzie obraz i treść?

Niebo

2011-08-05T03:27:00.000-07:00

Bruno Gibert
"Niebo"
Wytwórnia, 2011
Kiedy zmarła nasza prababcia Mery, w naszym domu pojawiły się pytania dotyczące śmierci i nieba. Mój pięciolatek przekładał sobie to na swój mądry, mały, młody rozum i ciężko było mu ogarnąć te trudne, egzystencjalne tematy. Szukał Babci w jej domu z nadzieją, że będzie tam na nas czekała. Pytał jak to jest w tym niebie ? Kiedy odwiedzaliśmy Mery na cmentarzu, szukał jej z tyłu grobu. W końcu stwierdził, że Babci to naprawdę nie ma, jest tylko zdjęcie. Niepokojącym przejawem było jego stwierdzenie, że nie będzie jadł, bo nie chce być stary. Trochę "Blaszanym bębenkiem" mi powiało, ale sprawa została pomyślnie rozwiązana. Babcia jest w niebie i nas pilnuje i Babcia jest w nas cały czas.

Pomocną dla nas w interpretacji tematu nieba, okazała się książka Bruno Giberta pod tym samym tytułem. "Niebo" przedstawione jest tutaj jako miejsce, do którego idziemy po śmierci. Pokazane jest w lekki, trochę impresyjny sposób, bez zbędnych słów i metafor ale za to przy pomocy zabawnych znaków graficznych. Ta książka nie obciąża dziecięcej wyobraźni, tylko pobudza ją i uspokaja. Polecam !

Mały

2011-05-14T12:50:00.000-07:00

Mały Asmodeusz
Ulf Stark, Józef Wilkoń
Media Rodzina, 2011
Ja wiem, że ostatnio mało piszę ale dom, dzieci, sami wiecie i rozumiecie. A to za myszkę ciągną, a to za klawiaturę szarpią i to z dwóch stron, małe, dwie spryciary. Brakuje mi pisania, brakuje mi czasu na czytanie. Ból i radość z nich dwóch. Skrajność. Popadam.

Kochani, co mnie zachwyciło ostatnio - "Mały Asmodeusz", wzniośle i jakby nawiązująco do kompozytora, ale słuchajcie to jest rewelacja. Ilustracje Józefa Wilkonia, tajemnicze i wymiarowe, wciągające, wiadomo dzieło samo w sobie i tekst. Szwedzi robią dobrą robotę, jeśli chodzi o literaturę dla dzieci. W przypadku Asmodeusza ta teza się sprawdza. Ulf Stark jeden z najlepszych skandynawskich pisarzy dziecięcych, zapoznaje nas z małym diabełkiem, któremu nie wychodzi bycie złym. Zwyczajnie nie potrafi zachowywać się jak na prawdziwego diabła przystało. Za karę zostaje zesłany na ziemski padół, żeby upolować chociażby jedną złą duszyczkę i my mu w tym towarzyszymy. Nie ważne czy jesteśmy duzi czy mali będzie zabawa. Musicie to przeżyć. Warto!

Przyjazdny papaier

2011-04-22T00:02:00.000-07:00

W nowym konkursie "Książka Przyjazna Dziecku" organizowanym przez Fundację Przyjazny Papier, magazyn dla dzieci „Świerszczyk” i portal eDziecko.pl zostały nominowane dwa tytuły:

"Paproch" Elizy Piotrowskiej, z ilustracjami Marii Ekier oraz
"Nóż w palcu" Wojciecha Feleszki z ilustracjami Ignacego Czwartosa.
Oba ze stajni jak się tak można wyrazić wydawnictwa Hokus - Pokus.
"Paproch" jest cudowną, uniwersalną, współczesna bajką o sprawach najważniejszych w życiu. Tytułowy bohater wraz z Koralikiem odkrywa w sobie nieznane wcześniej talenty, a co z tego wyniknie przekonajcie się sami. Dużym atutem tej ksiażki obok świetnego tekstu są ilustracje Marii Ekier, tajemnicze i intrygujące.

"Nóż w palcu" to ulubiona książka mojego synka. Strzał w dziesiątkę i woda na dziecięcy młyn, bo to jest tematyka, która każde dziecko zainteresuje.
"Nóż w palcu. Skaleczenie" jest drugą książką z edukacyjnej serii Wydawnictwa Hokus - Pokus - "Na Sygnale".
Pierwsza wydana z tej serii to "Lądowanie rinowirusów. Przeziębie."
Autorem obu jest Wojciech Feleszko, lekarz pediatra pracujący w Szpitalu Uniwersyteckim w Warszawie.
Takich pozycji brakuje!

Gdzie jest moja siostra?

2011-03-23T13:26:00.000-07:00

Gdzie jest moja siostra?
Sven Nordqvist
EneDueRabe, 2008
Zacznijmy od tego, że w 2007 roku książka ta zasłużenie otrzymała prestiżową szwedzką nagrodę literacką AugustPriset. Zaważyła tu tematyka podana w cudownie baśniowy sposób i fakt, że radość z czytania będą mieli mali i duzi. każdy znajdzie w tej historii coś dla siebie i przeżyje podróż w magiczną, niedostępną na co dzień przestrzeń. Swen Nordqvist, który jest autorem tej opowieści często łączy w swoich książkach elementy magiczne z realnymi, u niego świat zwierząt miesza się z ludzkim, a to co niesamowite i baśniowe zamyka się w całość, którą można ogarnąć i przeżyć. Warto więc wybrać się z Braciszkiem na poszukiwanie Siostry to będzie naprawdę niezapomniana przygoda.

Czy doznaliście kiedyś uczucia, kiedy zaginęła wam najcenniejsza rzecz jaką macie?
Ja przeżyłam taką chwilę, kiedy w centrum handlowym zagubił się mój synek. Trwało to może niecałe 10 min. ale były to najdłuższe minuty w moim życiu. Z podobnym stanem ducha mierzą się bohaterowie tej książeczki, rodzeństwo, które scala wyjątkowa wieź. Młodszy braciszek dla którego starsza siostra jest autorytetem i osobą, która wie więcej, która opowiada o wielkim pięknym świecie i rzeczach, które warto odkryć, zafascynowany jest tymi historiami. Siostra marzy o podróżowaniu i poznawaniu nowych miejsc. Jest ciekawa co jest za kolejnym pagórkiem, za lasem ale pewnego dnia znika, nie ma jej. Mały braciszek rusza na poszukiwania, a my razem z nim.
A co nas czeka po drodze to zobaczycie sami jak tylko dotrzecie do tej opowieści, ale uwaga ostrzegam ona pochłoni całą waszą uwagę!

Beskow

2011-03-07T12:46:00.000-08:00

"Słoneczne jajo"
Elsa Beskow
przeł. Katarzyna Skalska
Zakamarki, 2010
Na takie książki czekam. Cudowne, baśniowe, słodkie. Brakuje takich na rynku. Zakamarki swymi propozycjami rekompensują tę lukę. Jeśli kojarzycie klasyczne wydanie bajki "Na jagody" Marii Konopnickiej to na hasło Elsa Beskow (1874 - 1953) może coś wam zaświtać w głowie, bowiem to właśnie ona była autorką ilustracji do tej historii. Niektórzy badacze literatury dziecięcej uważają, że Konopnicka zafascynowana postacią i książkami Elsy popełniła w tym przypadku plagiat, ale to tylko dajmy na to domysły.
Beskow urodzona w Szwecji była cenioną autorką i ilustratorką wielu książek. Historie jakie stworzyła często przeplatają świat rzeczywisty z baśniowym, pełno w nim elfów, goblinów i zwierząt rozmawiających z ludźmi. Głównymi tematami w jej pisarstwie były relacje między dorosłymi i dziećmi. Fascynował ją również świat dziecięcej wyobraźni.

"Słoneczne jajo", które chcę wam polecić to fantastyczna baśń z 1932 roku. Dzięki Zakamarkom możemy ją poznać także my. Każdy lubi takie klimaty : las, paprocie, mech, leśne zwierzęta i elfy. Jeśli do tego dodamy cudowną przygodę uzyskamy miły i naprawdę baśniowy klimat. Wiec jeżeli chcecie razem z córką elfów dowiedzieć się kto zniósł wielkie żółte jajo zapraszam na wyprawę.
Szkoda, że Beskow jest tak mało znana naszym małym i dużym polskim czytelnikom. Jest autorką ok. 40 książek więc jest szansa, że coś się w tym temacie zmieni.

Wcale nie trzeba być grzecznym !

2011-02-24T05:19:00.000-08:00

"Grzeczna"
Gro Dahle
Svein Nyhus
Ene Due Rabe, 2011
Pamiętacie jak polecałam Wam książkę "Włosy mamy" świetnego duetu Gro Dahle i Sveina Nyhusa ? Otóż jest kolejna, fantastyczna wydana przez wydawnictwo Ene Due Rabe książka tej pary. Abstarhując trochę od głównego wątku, koniecznie musicie zapoznać się z ofertą tego wydawnictwa bo jest naprawdę ciekawa. Pod tym linkiem EDR znajdziecie wszystko na ten temat. Wracając do sprawy, wyobrażacie sobie, że można będąc grzecznym zniknąć zupełnie? Okazuje się, że można. Taka historia przytrafiła się małej Lusi, która pewnego dnia zniknęła bo była po prostu bardzo, bardzo, bardzo grzeczna. Zawsze cichutka, układna, przygotowana, myjąca ząbki po dziesięć razy z każdej strony.

Często od dziecka wymagamy zbyt wiele, za bardzo je brzydko mówiąc tresujemy. Konsekwencją tego może być utrata pewności własnego ja u dziecka, nieśmiałość, brak wiary we własne siły. Nie można od dziecka zbyt wiele wymagać. Ono musi mieć swobodę by prawidłowo się rozwijać, trzeba wyważać, podążać za dzieckiem i jego potrzebami. Nie wolno przesadzać ani w jedną, ani w drugą stronę. nie pozwalać na wszystko i zbyt karnie nie ograniczać.
"Grzeczna" to opowieść o małej dziewczynce, która musi być grzeczna, pilna, śliczna i czysta, która nie ma odwagi robić tego na co ma ochotę. Wykonuje tylko to o co ja proszą. Do czego to doprowadzi? Czy uda się Lusi znaleźć drogę do siebie samej, przekonajcie się sami.

Gderająca mama

2011-02-15T04:49:00.000-08:00

"Mama, która zagderała się na śmierć"
Barbara Voors
Jeanette Milde
Magda Credo
Warszawa, 2009
Na Skandynawów w kwestii literatury dziecięcej zawsze można liczyć. Dobre pomysły, zdrowe podejście do problematycznych kwestii, ciekawy przekaz, fajni autorzy i ilustracje. Dla mnie osobiście jedną z najważniejszych rzeczy jest to w jaki sposób pokazani są dorośli. Bez dystansu, nie autorytatywnie, pokazuje się ich wady i niedociągnięcia, a to jest bardzo ważne dla dziecka, ta świadomość, że rodzice nie są doskonali. Prywatnie sama opowiadam mojemu smykowi jak to psociłam kiedy byłam mała, a on uwielbia takie historie. Oczywiście nic do przesady, wszędzie potrzebna jest równowaga, a w literaturze skandynawskiej jest ona zachowana. Zajrzyjcie do Zakamarków oni wydają takie pozycje.

Zaciekawiła mnie propozycja innego wydawnictwa, a mianowicie Stenor Piotra Marciszuka, które w swej ofercie przedstawia serię wydawniczą Kora skierowaną specjalnie do dzieci i młodzieży. Moją uwagę przykuła "Mama, która zagderała się na śmierć" Barbary Voors. To coś w sam raz dla mnie, prawie o mnie. Śmieszna historia o rodzince Blomkvistów, opowiedziana przez małą Fridę, dotyczy codziennych spraw. Jak to w rodzinie bywa cały dom jest na głowie mamy, a ta aby ze wszystkim nadążyć dwoi się i troi. Dziewczynka postrzega ją jako nieustannie gderającą, ponaglającą i wymagającą. Mówi, że gdyby nie to mamine gadanie można by nic nie robić. Świetnie jest tu przedstawione zderzenie świata dorosłych i dzieci. Sami się przekonajcie co się stało kiedy mamy rzeczywiście zabrakło. Książeczka jest zabawna, pouczająca, a obecny w niej czarny humor pozwala zachować zdrowy dystans.

Tak to się robi!

2011-02-03T01:26:00.000-08:00

Julian Tuwim
"Najpiękniejsze wiersze dla dzieci"
Zielona Sowa, 2010

Poprzednio pisałam jak klasykę wydaje Book House teraz czas na coś specjalnego. Bardzo pozytywnym zaskoczeniem dla mnie jest wydanie wierszy Juliana Tuwima przez Zieloną Sowę, która jak wiadomo jest wielkim wydawnictwem. "Najpiękniejsze wiersze dla dzieci" bo o nich mowa, dzięki świetnemu opracowaniu graficznemu Anity Głowińskiej zyskują na wizualnym odbiorze. W sferę duchowo - werbalną nie będę się wgłębiać bo każdy z nas zna błyskotliwą grę słów w wierszach mistrza. Oprócz tak znanych perełek jak "Lokomotywa" czy "Abecadło" w tomiku znajdziemy i te mniej znane i te nieznane. Warto. Nawet nie wypada ich nie poznać. U nas w domu szczyt popularności pobił "Dżońcio", widać, że psia tematyka nie była Tuwimowi obca. Rewelacyjnie oddaje stan ducha tytułowego czworonożnego pupila.
Na zakończenie dodam, że naprawdę można wydać klasykę, którą wydaje się nie pierwszy raz i wydawać będzie, w sposób atrakcyjny i artystyczny nie uprawiając przy tym sztuki dla sztuki jak to ma miejsce w niektórych wydawnictwach, o których nawet nie chcę wspominać.

Kot w worku

2010-12-23T04:15:00.000-08:00

Jan Brzechwa
"Wiersze"
il. Marcin Piwowarski
Book House, 2009
Z pozoru, pisząc kolokwialnie całkiem ładna książka. Kolorowe, żywe ilustracje Marcina Piwowarskiego cieszą oko. Przypominają nieco dziecięce malunki plakatówkami. Czytamy razem z Mi, małemu się podoba, a mnie coś nie daje spokoju. Wychowana na wierszach Brzechwy mam czujny nos, który i tym razem mnie nie zawiódł. Okazuje się, że niektóre z wierszy tego ciepło nazwanego cyklu czyli "Lektury mojej babci" nie są w pełni kompletne. Moja babcia na pewno by się zdziwiła. Okazuje się, że wydawca chcąc zmieścić się w zamierzonym formacie książki, postanowił poskracać niektóre z wierszy.
I tak oto z wiersza pt. "Przyjście lata" nie dowiemy się w jaki sposób przyszło do nas lato, a wierszyk pt. "Kwoka" pozbawiony został swojej kluczowej i wychowawczej puenty. Przecież można było wybrać inne wiersze, które miałyby szanse się zmieścić na jednej rozkładówce i byłoby po sprawie.
Nasuwa się pytanie, czy tak się wydaje książki? Czy tak się wydaje klasykę?
Ciekawa jestem jak wyglądają inne pozycje proponowane przez Book House?
To tak jak kupić kota w worku. Jedyny plus w tym przypadku jest taki, że ten worek jest naprawdę pięknie wykonany.

Zupełnie prywatnie

2010-12-15T00:13:00.000-08:00

Moi Kochani na Przystanku!
Dziś nasza Wigilia, szkoda, że mnie nie będzie. Moje maluchy wycięły mi numer i postanowiły się pochorować. W tej uroczystej chwili będziemy z Wami myślami.
Życzymy Wam Wesołych Świąt i szczęścia w Nowym Roku, bądźcie zdrowi i dobrzy dla siebie!

Nie przejedzcie się dziś:)
Pozdrawiamy Wszystkich
Ania, Ewa, Wera, Michał i Marcin

Tego nie możecie przegapić!

2010-12-09T06:39:00.000-08:00

Przystanek Książka organizuje wigilię dla sąsiadów.
Szczegóły imprezy znajdziecie pod linkiem:
Podwórkowa Gwiazdka

Republika Książki

2010-12-08T23:53:00.000-08:00

Takie wydarzenie jest jak najbardziej godne odnotowania. Wczoraj została powołana Republika Książki. Wszystko miło miejsce w Bibliotece Narodowej podczas jednodniowego kongresu pt. "Czytanie Włącza", w którym udział wziął minister kultury i dziedzictwa narodowego Bogdan Zdrojewski.
Miejmy nadzieję, że nie skończy się na pięknych nazwach i cała akcja uruchomi machinę, która uchroni nas przed wtórnym analfabetyzmem, do którego zmierzamy z racji pogłębiającego się spadku czytelnictwa.
Więcej na temat wczorajszych wydarzeń przeczytacie pod linkiem:
Republika Książki

Marzyciele

2010-11-25T05:06:00.000-08:00

"O wiadukcie kolejowym, który chciał zostać mostem nad rzeką i inne bajki"
Tina Oziewicz
Bogna Pniewska
Dwie Siostry, 2007

Na Dwie Siostry pod względem wartościowych i ciekawie wydanych książek dla dzieci zawsze można liczyć. "O wiadukcie kolejowym, który chciał zostać mostem nad rzeką i inne bajki", długi tytuł niejako zapowiadający całość, bo to jest rzecz o zwykłych codziennych przedmiotach lub zwierzątkach, które marzą by stać się kimś innym lub chcą być jeszcze piękniejsze i gładkie. Ta książka jest ciepła i zabawna od samego początku, Tina Oziewicz trochę dzięki swojej córce Milence miała świetny pomysł, by o ludzkich słabostkach, śmiesznostkach i pragnieniach mówić przez pryzmat spersonifikowanych naszych braci mniejszych i otaczających nas rzeczy takich jak np. łyżeczka, prysznic czy makaron. Gwarantuję Wam, że po lekturze będziecie głębiej zastanawiać się nad istotą otaczającego nas świata. Warstwa graficzna należy do Bogny Pniewskiej i należycie współgra z zawartością tekstową. Ilustracje są pastelowe i delikatne, a miękkie linie nadają im lekkość.
Zachęcam was bardzo do lektury!

Czekamy na Niego

2010-11-22T04:21:00.000-08:00

"Wszyscy na Ciebie czekamy"
Marek Kita
Dorota Łoskot-Cichocka
Dorota Nowacka
Sykomora, 2010

Mam coraz mniej czasu ale w sumie kto dzisiaj ma go wiele. Przestaje już narzekać bo chciałabym Wam polecić książeczkę na Święta, które już tuż tuż.
"Wszyscy na Ciebie czekamy" to propozycja dla rodzin z małymi dziećmi, które chciałyby przygotowywać się wspólnie do Świąt Bożego Narodzenia.
Książka ukazuje oczekiwanie na Mesjasza opisane w Biblii, przybliża religijną głębię tradycji przygotowywania szopki bożonarodzeniowej. Napisana jest przystępnym i gładkim językiem co pozwala dziecku na łatwe poznanie historii narodzin Jezusa. Moim zdaniem właśnie tekst i sposób napisania są największym atutem tej opowieści. Ilustracje są ciekawe ale dla dorosłego, dzieci warstwą graficzną mogą być znudzone, jest monotonna i mało ciekawa, a szkoda. Mimo wszystko zachęcam, bo to na pewno jedna z ciekawszych świątecznych propozycji.
Do książki dołączone są: plansza przedstawiająca Szopkę, zeszyt z wycinanymi do niej postaciami oraz płyta CD z nagraniem pieśni adwentowych.

IBBY 2010

2010-11-17T02:52:00.001-08:00

Nominacje w konkursie IBBY Książka Roku 2010
Ogłoszenie wyników konkursu oraz uroczystość wręczenia nagród odbędą się 9 grudnia br. o godz. 17.00 w Sali Konferencyjnej Biblioteki Głównej m. st. Warszawy (ul. Koszykowa 26/28).
Medale Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości wręczone zostaną Andrzejowi Strumille - w dziedzinie ilustracji i Maciejowi Wojtyszce - w dziedzinie literatury.

NOMINACJE GRAFICZNE

W kategorii książka autorska:

1. Ola Cieślak za książkę Od 1 do 10 (Dwie Siostry)
2. Barbara Dubus za książkę Thekla i jej chłopakowy świat w opracowaniu graficznym Anny Niemierko z tekstem Barbary i Thekli Dubus (Wytwórnia)
3. Aleksandra i Daniel Mizielińscy za Miasteczko Mamoko (Dwie Siostry)

W kategorii ilustracje do książki:

1. Katarzyna Bogucka za ilustracje do wiersza O panu Tralalińskim Juliana Tuwima w opracowaniu typograficznym Roberta Olesia (Wytwórnia)
2. Iwona Chmielewska za ilustracje do książki Domowe duchy Dubravki Ugrešić (Znak)
3. Ignacy Czwartos za ilustracje do książki Nóż w palcu. Skaleczenie Wojciecha Feleszki (Hokus-Pokus)
4. Agata Dudek za ilustracje do książki Wrony i wąż Aldousa Huxleya (Dwie Siostry)
5. Monika Hanulak za ilustracje i opracowanie graficzne Pampilia z tekstem Ireny Tuwim (Wytwórnia)
6. Marta Ignerska za ilustracje i projekt graficzny książki Fryderyk Chopin i jego muzyka z tekstem Barbary Smoleńskiej-Zielińskiej w opracowaniu typograficznym Kaspra Skirgajłły-Krajewskiego (Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, Wydawnictwo Muzyczne Triangiel)
7. Jakub Jabłoński za ilustracje do książki Wroniec Jacka Dukaja (Wydawnictwo Literackie)
8. Agata Juszczak za ilustracje do książki Co krasnale mają w nosie. Prywatne życie krasnali Doroty Matloch (Hokus-Pokus)
9. Dorota Łoskot-Cichocka za ilustracje i opracowanie graficzne książki Moja babcia kocha Chopina Anny Czerwińskiej-Rydel w opracowaniu graficznym Doroty Nowackiej (Wydawnictwo Sióstr Loretanek)
10. Aleksandra i Daniel Mizielińscy za ilustracje i opracowanie graficzne książki D.E.S.I.G.N. Domowy elementarz sprzętów i gratów niecodziennych z tekstem Ewy Solarz (Dwie Siostry)
11. Olga Reszelska za ilustracje do książki Ostrożnie z ogniem z tekstem Justyny Święcickiej z serii Akademia Bezpiecznego Dziecka (Wilga)

NOMINACJE LITERACKIE

1. Dorota Bałuszyńska-Srebro Księga Julii (Novae Res)
2. Zofia Beszczyńska Wiersze dla dzieci. Dom czarownicy (Martel)
3. Agnieszka Błotnicka Kiedy zegar wybije dziesiątą (Nasza Księgarnia)
4. Dorota Gellner Zając (Bajka)
5. Anna Gras Filip Engel i błękitny smok. Czytadło dla książkożerców (Wydawnictwo Grodkowskie)
6. Adam Jaromir Zarafa (Muchomor)
7. Grzegorz Kasdepke Horror! czyli skąd się biorą dzieci (Nasza Księgarnia)
8. Irena Landau Witaj, córeczko! (Literatura)
9. Maria Ewa Letki Zaczarowane historie (Bajka)
10. Anna Łacina Czynnik miłości (Nasza Księgarnia)
11. Barbara Odnous Anuszka.pl. Na Waniliowej... (Podróżne Wydawnictwo)
12. Anna Onichimowska Piecyk, czapeczka i budyń (Ezop)
13. Ida Pierelotkin Pepa, nie świruj! (Nasza Księgarnia)
14. Małgorzata Strzałkowska Straszna książka, czyli upiorna zabawa w rymy (Czarna Owca)
15. Marcin Szczygielski Omega (Latarnik)

Informacja - mamy super produkt !

2010-10-28T04:03:00.000-07:00

Coraz częściej na polskim rynku księgarsko - wydawniczym zaobserwować można zjawisko, współistnienia książki na płaszczyźnie wirtualnej, w internecie i w formie rzeczywistej, w postaci gotowego, zwartego produktu końcowego, który możemy nabyć normalnie w księgarni lub wypożyczyć w bibliotece. Takim przykładem jest właśnie pomysł Andrzeja i Aleksandry Mizielińskich, którzy do swojej najnowszej książki pt. "Co z Ciebie wyrośnie" stworzyli specjalną, osobną stronę internetową, a informację na ten temat, znajdziemy na stronie ich macierzystego wydawnictwa jakim są Dwie Siostry.

"Wydawnictwo Dwie Siostry informuje, że właśnie ruszyła towarzysząca książce "Co z Ciebie wyrośnie?" strona internetowa. Zaprojektowali ją autorzy książki - Daniel i Ola Mizielińscy. Już teraz można na niej zagrać w latarnika i organizatorkę szaf."
co z ciebie wyrośnie
Zachęcam, sprawdźcie sami jak to działa!

Nagroda dla Zuzanki

2010-10-18T22:23:00.000-07:00

Wydawnictwo Literatura donosi, że książka Barbary Gawryluk "Zuzanka z pistacjowego domu" została laureatką tegorocznej 17.Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego. Wręczenie nagród odbędzie się 21 października o 11.00 w Oświęcimskim Centrum Kultury. Tradycyjnie nagrodę przyznaje się polskiemu autorowi, za książkę literacką dla dzieci młodszych, opublikowaną po raz pierwszy w roku poprzedzającym kolejną edycję nagrody (tj. w 2009 r.). Pożądane są utwory pogodne, przesycone humorem i optymizmem, kontynuujące tradycje pisarskie patrona nagrody.

Oto nominowani autorzy i tytuły książek, wydanych w 2009 i wybranych spośród zgłoszonych 62 tytułów:

1. Liliana Bardijewska, "Każdy może zostać czarodziejem", Papilon, 2009
2. Barbara Gawryluk, "Zuzanka z pistacjowego domu", Literatura, 2009
3. Jacek Inglot, "Eri i smok", Skrzat, 2009
4. Irena Landau, "Witaj córeczko", Literatura, 2009
5. Maria Ewa Letki, "Tajemnicze sprawy", Bajka, 2009
6. Romek Pawlak, "Czapka Holmesa", Akapit Press, 2009
7. Eliza Piotrowska, "Ciocia Jadzia", Media Rodzina, 2009
8. Lech Zaciura, "Czarodziejskie przygody Franka", Skrzat, 2009

D.o.m.e.k i D.e.s.i.g.n

2010-10-05T12:59:00.000-07:00

"D.o.m.e.k"
Aleksandra Machowiak i Daniel Mizieliński
"D.e.s.i.g.n"
Ewa Solarz
Aleksandra i Daniel Mizielińscy
Niesamowicie wydane książki, nowatorskie i niekonwencjonalne. Takie i tym podobne cuda znajdziemy u Dwóch Sióstr, niezależnym wydawnictwie, które specjalizuje się w literaturze dziecięcej i młodzieżowej.

Obie książki są cudownie kolorowe i pomysłowo zrobione, chyba można się tak wyrazić?
One swym wyglądem kuszą i przyciągają, naprawdę chce się z nimi przebywać. "D.o.m.e.k" jest taką prostą lekcją architektury, nie zawsze konwencjonalnej. Dzieci poznają różne domy ludzi albo zwierząt, wszystko szczegółowo rozrysowane jak na prawdziwym planie:)
"D.e.s.i.g.n" to dopiero czad

"to historia wzornictwa w pigułce: pasjonujący przegląd 69 najciekawszych domowych przedmiotów z ostatnich 150 lat - od tych klasycznych po te najbardziej zwariowane: łóżko w kształcie ringu bokserskiego, pobazgrany żyrandol czy lustro kościotrup. Większość z nich to ikony designu zaprojektowane przez najwybitniejszych projektantów - od Le Corbusiera po Philippe'a Starcka. Poprzez lekkie i dowcipne opisy, barwne anegdoty i jeszcze barwniejsze ilustracje "D.E.S.I.G.N." bawi, zadziwia i uwrażliwia na estetykę i formę otaczających nas przedmiotów".
Ponadto książka "D.O.M.E.K" otrzymała nagrodę główną w kategorii graficznej konkursu Książka Roku 2008 Polskiej Sekcji IBBY. Cieszy nas to tym bardziej, że książka jest debiutem autorów.
Nagroda główna w VII edycji konkursu Świat Przyjazny Dziecku organizowanego przez Komitet Ochrony Praw Dziecka w kategorii "Książki dla dzieci w wieku od 5 do 12 lat".
Książka wpisana na międzynarodową Listę Honorową IBBY 2010 - listę najlepszych książek dla dzieci z całego świata.
Książka wpisana na listę Białych Kruków - White Ravens 2010. Jest to lista najbardziej godnych uwagi książek dla dzieci z całego świata, przygotowywana corocznie przez specjalistów z Internationale Jugendbibliothek (Międzynarodowej Biblioteki Książek dla Dzieci i Młodzieży) w Monachium.

Wytwórnia

2010-09-24T12:53:00.000-07:00

Brzechwa. Wiersze dla dzieci
Jan Brzechwa
Maciej Buszewicz
Lech Majewski
Piotr Młodożeniec
Grażka Lange
PREMIERA PAŹDZIERNIK 2010
Wiecie, że Wytwórniawytwórnia jest jednym z lepszych wydawnictw książek dla dzieci. Koniecznie musicie zajrzeć na stronę, ciekawa i na pewno odcinająca się od innych, ciekawy lejaut i zaskakująca spójność.
W październiku 2010 planują puścić Brzechwę, będzie to
28 wierszy w opracowaniu min. Lecha Majewskiego czy Piotra Młodożeńca. Zapowiada się naprawdę ciekawie!

Matka Polka nadchodzi

2010-09-06T08:49:00.000-07:00

Matka Polka
Tekst i ilustracje: Zuzanna Orlińska
Akapit Press, 2010

Ta książka będzie mi się podobać! Czekam na nią.
Do księgarń trafi 24 września, ale zapowiedzi już są. Chwytliwy tytuł, obok którego nie można przejść obojętnie zrobi swoje, zobaczycie. Matka Polka jest fajna, ja matka Michałka, Ewy i Weroniki też jestem fajna, albo przynajmniej tak mi się wydaje, stwarzam bezpieczne granice, kocham i traktuje poważnie swoje dzieci. Matka Polka też jest taka i myślę, że coraz więcej matek Polek to po prostu fajne babki.

"Matka Polka nie jest typową matką Polką. Zwykła matka nie pojedynkuje się przecież z piratami, nie leży jej na sercu ciężki los potwora, nie trzyma w piwnicy egipskiego sarkofagu. A matka Polka – owszem. Tam, gdzie się pojawia, dzieją się rzeczy dziwne i ciekawe.
„Moja matka” – mówi o niej Polek, a w jego głosie słychać wtedy dumę.
Bo nie każda matka, możecie mi wierzyć, jest taka jak matka Polka."
Mama z "Matki Polka" przypomina mi trochę tę z książki Ulfa Starka "Jak mama została Indianką", wydały ją Zakamarki, polecam.
Pozdrawiam mamy z bloga Niegrzeczne mamuśki!
zobacz
I bawcie się ze swoimi dziećmi naprawdę warto, miejcie też wyobraźnię i uciekajcie przed rekinem, który pływa w pokoju po dywanie:)

Pani Profesor!

2010-08-30T13:51:00.000-07:00

Tytuł: Opowieść
Tekst: Joanna Papuzińska
Ilustracje: Stasys Eidrigevičius
Wydawnictwo: Mila
Rok wydania: 2010

Ta książka to prawdziwa gratka!
Pani Profesor serdecznie pozdrawiam i oddaję Pani głos - Posłowie:
"Dzieje tej książeczki same w sobie są opowieścią wpisaną w polską historię książki, wydawnictw, literatury, ale też po trosze wychowania, polityki i innych rzeczy. Składa się ona z wspólnie wydanych trzech utworów: Czarna jama, Ja, Opowieść, z których dwa pierwsze są reedycją, a trzecia, tytułowa Opowieść, ukazuje się w tej formie po raz pierwszy.
A by o to tak... Gdy w roku 1984 ukazało się pierwsze wydanie Czarnej jamy rozległy się burzliwe protesty przeciwko straszeniu dzieci. Utwór uznano za przejaw patologicznego horroru i sugerowano, że sprzedawać go należy wraz z nervosolem i środkami nasennymi dla dzieci. Ogłoszono też, że nastąpi skandal wydawniczy, ponieważ na polskim rynku książki, dotychczas nieskazitelnie uspołecznionym, pojawi się prywatny wydawca, a po takim, jak wiadomo, można
się spodziewać wszystkiego najgorszego. Na łamach Nowych Książek bronił wierszyka młody asystent polonistyki warszawskiej, Grzegorz Leszczyński (obecnie dziekan tego wydziału). Sprawą zainteresował się sam generał Jaruzelski. Ministerstwo Kultury i Sztuki udzielało gorączkowych wyjaśnień.
Spłoszony atakami wydawca (przedsiębiorstwo polonijno-zagraniczne Arka) odstąpił od wydania trzeciej książeczki, która była już zilustrowana.
Można z dużą satysfakcją stwierdzić, że minęła od tej pory cała epoka myślowa, a wraz z nią dogmatyczne przekonanie, że to o czym się nie pisze – nie istnieje. Dziecięce lęki i niepokoje stały się pełnoprawnym tematem literatury dziecięcej, zgodnie z przyjętym w psychologii współczesnej poglądem, że ich przemilczanie nie przynosi dziecku korzyści, a jedynie pogłębia jego osamotnienie i bezradność; zaś strach jest uczuciem nieodłącznie towarzyszącym psychice człowieka, zarówno dorosłego, jak i małego.
Być może zresztą interesy dzieci stały się, jak to nieraz bywa, koniem trojańskim, w którego wnętrzu kryło się coś zupełnie innego. Wieść gminna niosła, że w książeczce ktoś dopatrzył się ukrytych aluzji politycznych, a może nawet, o zgrozo, seksualnych. Błaha ta sprawa,wydaje się teraz być wyjęta raczej z jakiejś humoreski Gogola, niż z prawdziwego życia i mówiąc szczerze niezbyt dziś kogokolwiek obchodzi, jakie buldogi walczyły w niej pod dywanem.
Wierszyki, zamieszczone w niniejszym zbiorze były od tamtego czasu wielokrotnie publikowane, ich treść nikogo już obecnie nie dziwi. Ukarane zostały przede wszystkim znakomite ilustracje Stasysa Eidrigieviciusa, które były równorzędną, a kto wie czy nie pierwszorzędną częścią całego przedsięwzięcia. Po trwającej ponad ćwierć wieku kwarantannie pragniemy je pokazać nowemu pokoleniu polskich miłośników książki. Jest to tym bardziej ważne, że Stasys, ten niezwykły czarodziej obrazu, urzekający tajemnicą, niepokojem, tęsknotą, tak mało książek dla dzieci zilustrował w Polsce. Za piękne i perfekcyjne wydanie Opowieści składam szczególne wyrazy wdzięczności wydawnictwu Mila.
Podziękowania należą się jeszcze jednej osobie, która, można powiedzieć, stoi u genezy wszystkich trzech wierszyków. Jest nią mój syn Antoni, którego wrażliwość, wyobraźnia i kartezjańskie odkrycia, były dla mnie inspiracją twórczą. Antoni to obecnie poważny pan, który mimo to wciąż ma dużo myśli w głowie.
Z wdzięcznością wspominam, choć czas zatarł wiele szczegółów, wspaniały zespół redakcyjny wydawnictwa Arka, którego artystyczna odwaga i determinacja powołały do życia nie tylko moje książeczki, ale też wiele innych pozycji, wydawanych wówczas jako skromne broszurki lecz jakością pomysłu zasługujące na to, aby znalazło się dla nich miejsce w historii polskiej książki dla dzieci, na wystawach i pośród wznowień odpowiedniej jakości. Ale to już inna historia, wspomnę więc tylko, że w małych pokoikach Arki na ulicy Boya w Warszawie zawsze można by o się napić bardzo, bardzo interesującej kawy."
Joanna Papuzińska

Jajuńciek i wszystko jasne!

2010-08-26T13:23:00.000-07:00

Paweł Pawlak
"Jajuńciek"
ilustrator: Paweł Pawlak
Muchomor, 2005

Śmieszne jest to, że swojego czasu do swego synka mówiłam Jujusik. Kochana mamunia, pewnie kiedyś mnie za to wyśmieje;) Jednakże kiedy w masowym sklepie z książkami zobaczyłam to cudo, o tak mi blisko brzmiącym tytule, postanowiłam je mieć, by teraz i kiedyś zachować wspomnienie o matczynej miłości, zamkniętej w tym cudacznie brzmiącym wymyślonym przeze mnie słowie. Po prostu tytuł tej książki kojarzy mi się z moim Jujusikiem. Przedstawiam Wam Jajuńcieka zabawnego zająca, który wraz z trzema braćmi zarabia na marchewkę ulicznym graniem. Pewnego dnia docierają do smutnego miasta, którego mieszkańcy na dźwięki muzyki reagują pospiesznym zatrzaskiwaniem okiennic... Okazuje się, że panujący tam władca zakazał poddanym słuchania muzyki. Co zrobi nasz dzielny bohater tego dowiecie się już po przeczytaniu tej pociesznej opowieści. Przekonacie się również czym jest prawdziwa odwaga.
Warta podkreślenia jest szata graficzna tej książki, jest bardzo dynamiczna, spójnie współgra z tekstem, a ilustracje zdają się wychodzić poza ograniczoną granicę formatu. Nie bez przyczyny zatem ich autor Paweł Pawlak otrzymał Złote Jabłko na Międzynarodowym Biennale Ilustracji w Bratysławie w 2005 roku!

Książki w podróży

2010-08-19T13:07:00.000-07:00

Poczytajcie sobie o bookcrossingu, podaję link do strony i link do tzw. półek czyli miejsc gdzie można książki zostawiać.

"Bookcrossing to społeczna ogólnoświatowa forma popularyzowania czytelnictwa, ruchoma wirtualna biblioteka, bez własnej siedziby, regałów, kart bibliotecznych. Idea Bookcrossingu zrodziła się w 2001 roku w Stanach Zjednoczonych i swoim zasięgiem obiegła cały świat. W Polsce funkcjonuje od 2003 wzbudzając duże zainteresowanie i popularność. W światowy ruch bookcrossingu zaangażowało się już ponad siedemset siedemdziesiąt tysięcy ludzi z ponad 130 krajów. Dzięki nim uwolnionych zostało 5 milionów 605 tysięcy 679 książek ( dane maja 2009r.).
Bookcrossing , czyli krążąca książka lub książka w podróży, ma na celu podniesienie poziomu czytelnictwa i spopularyzowanie samego faktu czytania. Bookcrossing polega na zostawianiu przeczytanych książek w miejscach publicznych, ( park, pociąg, ulubiony pub, wybrany sklep, teatr, kawiarnia, galeria, kino) jak również w miejscach w tym celu przygotowanych - półkach, stolikach, regałach po to, by znalazca mógł je przeczytać i przekazać dalej.
Co daje mam Bookcrossing?!
Bookcrossing daje szansę tym, których nie stać na zakup wymarzonej pozycji literackiej, samotnikom i nieśmiałym ułatwia nawiązywanie licznych kontaktów, inicjuje rozmowy, dyskusje.
Bookcrossing to forum uwalniaczy książek, na którym można wymieniać się informacjami o najczęstszych miejscach pozostawień, umówić na spotkanie czy przekazać adres nowej półki bookcrossingowej, skomentować dowolny temat.
Bookcrossing to uczestnictwo w międzynarodowym ruchu czytelniczym, to również rodzaj elitarnej mody - dzięki której częściej rozmawiamy o książkach, polecając sobie nawzajem te najlepsze."

Bookcrossing
Półki Warszawa

Kulturalny człowiek nie niszczy książek

2010-08-18T05:25:00.000-07:00

Przedstawiam Wam Remanent w pewnej bibliotece;)

Z przedmowy
W każdej szanującej się bibliotece raz na jakiś czas dokonuje się selekcji księgozbioru.
Na przemiał idą wtedy książki zniszczone, niechciane, zaczytane oraz... niezliczone ilości wspomnień.
Czasem trochę szkoda
remanent

Poeci

2010-07-31T13:29:00.000-07:00

W przeddzień święta wybuchu Powstania Warszawskiego chciałabym się z Wami podzielić swoją miłością do poezji Baczyńskiego i Gajcego. Dla mnie ich poezja jest niesamowita, oddaje bowiem cały strach jakim byli przepełnieni i jednocześnie niesie w sobie niezwykły mistycyzm, tęsknotę, marzenia przy czym zachowuje to przeświadczenie słuszności dokonanego wyboru.

Jak czytam te wiersze, myślę to nie do wiary jaką Ci ludzie mieli głęboką świadomość, jacy byli dojrzali, jak oddani ojczyźnie, przecież mili zaledwie po dwadzieścia kilka lat. Mieli niesamowitą wrażliwość i głębię i umieli to zamknąć w paru zapisanych słowach, które na szczęście przetrwały i możemy je czytać. To byli młodzi wspaniali ludzie, którzy mimo młodych lat i marzeń o miłości, przyszłości nie wahali się, to my się zastanawiamy nad słusznością ich wyborów. Szczególnie zawsze bliski był mi Baczyński, tę poezję normalnie fizycznie się czuje, Gajcy jest mniej liryczny, jego poezja jest bardziej twardsza, opisowa. Obu łączy tęsknota za miłością i życiem, obaj zginęli w sierpniu 1944 roku.
GAJCY - "...serce pełne miłości smutnej niosę jak
żołnierz mogiłę pod swym hełmem
niesie cały czas"
(Utwory zebrane, 1952)
Baczyński - ...on pochylony nad śmiercią, zaciska palce na broni,
wstaje i jeszcze czarny od pyłu bitwy - czuje,
że skrzypce grają w nim cicho..."
(Utwory zebrane, 1979 [wyd.III])
Bardzo Was zachęcam do sięgnięcia po wiersze obu powstańczych poetów, dzięki nim, zapisanym na papierze uczuciom, można wiele przeżyć i zrozumieć, można wniknąć w mentalność tamtych młodych ludzi, po to by mieć pełniejszy obraz przyczynowości ich wyborów.

66 rocznica tuż tuż

2010-07-29T14:23:00.000-07:00

Szymon Sławiński
MAŁY POWSTANIEC
ilustrator: Dorota Łoskot-Cichocka

Przed nami 66 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego, najważniejsza dla Warszawy. Myślę, że każdy kto mieszka w tym mieście nie jest wobec niej obojętny. Muzeum Powstania Warszawskiego i Wydawnictwo Muchomor przygotowały dla najmłodszych książkę pt. "Mały Powstaniec". Dzięki niej maluchy poznają losy Tymoteusza Duchowskiego i innych harcerzy z plutonu 227. Pozycja ta edycją nawiązuje do innych wydawnictw i ulotek, które odnajdziemy bezpośrednio na terenie muzeum, poza tym zawiera archiwalne zdjęcia, dokumenty, przedmioty, mapę kanałów i ciekawe opisy. Rzecz przeznaczona jest dla dzieci w wieku 7-10 lat i wchodzi w skład serii "Warszawa 1944", w której znajdziemy również książkę pt. "Halicz" dla dzieci w wieku 10-13 lat i książkę o bitwie pod Grunwaldem, której opis znajdziecie na stronie Muchomora.muchomor

Zachęcam Was również do wybrania się z najmłodszymi w niedzielę 1 sierpnia do Parku Wolności na terenie Muzeum Powstania Warszawskiego, gdzie w godzinach między 14 a 17 odbędzie się specjalnie dla dzieci spotkanie "Polegaj jak na Zawiszy".

Karuzela

2010-07-25T12:53:00.000-07:00

Mogę jeszcze chodzić
Akurat tego nie udało się utracić
Wykonując ruchy
Szybkie żywe ruchy
Zapominam się na chwilę
Tylko idę
Przesuwam krajobraz
Pokonuję przestrzeń
Ale jazda
Jak na karuzeli
Na małym koniku
którego pamiętam z dzieciństwa
A.

Stół

2010-07-22T06:19:00.000-07:00

Nic nie ma poza nami
Bo nic się nie liczy
Co się liczyło
Za nami przesuwa się nieruchomy krajobraz miasta
Które zamieniło się w królestwo
Ja i ty rządzimy tam
Idziemy po dwóch stronach rzeki
Gdzie stoi nasz dom
Samotny i pusty
Kiedyś stanie tam stół
I będziemy
Jak przyjdą nas odwiedzić
Się pod nim kopać
nogami
A.

Mój smak

2010-07-12T23:00:00.000-07:00

Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią od czasu do czasu dla urozmaicenia puszczam coś swojego:)

Czy myślisz, że sen może zmieścić się w ziemskim wymiarze życia?
Śniłam swoje życie
czyli nie żyłam naprawdę
Mała myszko masz parę ludzkich oczu
ale jesteś człowiekiem o gładkiej sierści konia
Głaszcze mnie pod włos
i zgodnie z ułożeniem mojej sierści
Biegnę potem pustymi łąkami
aby prędzej odzyskać
utraconą na moment wolność
Jakie piękne są te chwile
kiedy on przylepia się do mnie
Jest jak mój ulubiony smak
Nie mogę sobie tego odmówić
Podchodzę tam gdzie trawa smakuje najlepiej
Znam to miejsce
To tam gdzie stykają się nasze światy
Kiedyś urośnie coś innego z nas
Teraz tylko ty i ja
A.

Kierunek blog

2010-06-28T04:15:00.000-07:00

Godne uwagi i polecenia są dwa blogi związane z Przystankiem Książka. Dodałam je u siebie w polu Moja lista blogów. Poczytajcie sobie, pierwszy z nich Przystanek Książka prezentuje przegląd aktualnych wydarzeń, które miały miejsce w mediatece i nie tylko. Charakteryzuje się doskonałymi tekstami autorów, celnymi spostrzeżeniami z delikatna nutą ironii, naprawdę nie każdy potrafi tak pisać.

Drugi blog pt. "Życiorys Łukasza" http://zycioryslukasz.blogspot.com/ to naprawdę ciekawostka, prowadzi go przystankowy wolontariusz 12-letni Łukasz. Chcesz zobaczyć Przystanek jego oczyma i poznać pracę prawdziwego wolontariusza, odwiedź jego stronę!

Azyle spokoju na Ochocie

2010-06-24T00:52:00.000-07:00

A wiecie, że nasz Przystanek wystąpił w telewizorni jako jeden z fajniejszych punktów na Ochocie, który warto zaliczyć. To nic, że trochę lansersko to wypadło, najważniejsze jest to, że mediateka okazuje się pożądanym, bardzo otwartym miejscem, które przełamuje stereotyp typowej biblioteki, tutaj można głośno rozmawiać, a dzieciaków za słodkie wybryki nikt nie goni.

Bezcenne jest zdziwienie pani redaktorki na wiadomość, że biblioteka może stanowić jedną z atrakcji na kulturalnej mapie Warszawy. Zresztą zobaczcie sami:)
TvnWarszawa

O tym się mówi

2010-06-22T10:20:00.000-07:00

Cytat z O2:
"Nieoddana książka w bibliotece - windykacja?
Wczoraj otrzymałam listownie pismo z firmy windykacyjnej w sprawie zapłaty kary za nieoddane książki. Książkę od razu odkupiłam i oddałam. Jest to sprawa stara, nie pamiętam z którego roku, ale uzyskałam informację w bibliotece że przesyłano do mnie upomnienie w 2006 roku. Sprawa ma więc przynajmniej 4 lata - jeśli nie więcej. Moje pytanie brzmi - czy mogę odmówić firmie windykacyjnej zapłaty ze względu na przedawnienie? Co wtedy? Chodzi o kwotę łącznie 650 zł, więc nie małą. Jak przypuszczam są w tym zawarte i koszty windykacyjne, i należność dla biblioteki. Jak mogę tą sprawę rozwiązać?"

Porady co zrobić, patrz poniżej.
windykacja

Bibliosfera.net

2010-06-21T21:54:00.000-07:00

Zapraszam do odwiedzania nowej, ciekawej strony, której patronat honorowy objął Przystanek Książka.

Cytat ze strony bibliosfera.net
"Poszukujesz wpisów z blogów, notek prasowych, artykułów, reportaży dotyczących książek, bibliotek i nowych technologii, a nie masz czasu na mozolne przeszukiwanie Sieci? Znalazłeś coś wartego uwagi i chcesz się tym podzielić? Bibliosfera.net jest serwisem przeznaczonym właśnie dla Ciebie. Tu znajdziesz ludzi, dla których biblioteka to coś więcej, niż tabliczka "zachować ciszę"."
Krzysiu, dobra robota, pozdrawiam!
bibliosfera

O smutnej mamie

2010-06-17T23:55:00.000-07:00

"Włosy mamy"
Gro Dahle
il. Svein Nyhus
Przeł. (z norweskiego): Helena Garczyńska
EneDueRabe, 2010

Dzisiaj chciałabym wam przedstawić książkę, która porusza problem depresji u dorosłych. Jest to pierwsza wydana w Polsce pozycja opisująca głęboką depresję rodzica, chwytająca za bardzo czułe struny, pokazująca emocje dziecka, które przejmuje poniekąd ciężar smutku dorosłego.To wzruszająca ale też bardzo pouczająca historia, w której mali i duzi borykają się z trudami codzienności. Depresja widziana i odbierana oczami małej Emmy jest ciężka jak czarny koc. Spróbujcie sobie wyobrazić stan, który pogrąża dziecko, kiedy jego ukochana i najlepsza mama na świecie jest przeraźliwie smutna. Mama, która nie reaguje na prośby i wołanie, nie przygotowuje jedzenia, nie bawi się z dzieckiem, coraz częściej leży na sofie i płacze. Tej konfrontacji nie wytrzymuje mała Emma, która w końcu wpada w złość i jak każde dziecko w obliczu problemów dorosłych zaczyna obwiniać siebie za zaistniałą sytuację. Dziewczynka próbuje pomóc, sama, swoimi dziecięcymi sposobami wyrwać mamę z tego stanu. Wierzy, że jak uczesze i wyprostuje jej poplątane włosy, mama odzyska spokój i znów zacznie się uśmiechać. Nie chce wam zdradzać kogo Emma w skręconych maminych włosach spotka...
Liryczny i baśniowy język Gro Dahla i mistrzowskie ilustracje Sveina Nyhusa pozwalają przeżyć i oswoić trudny i często niezrozumiały problem depresji szczególnie najmłodszym czytelnikom.
Zachęcam do lektury, która choć smutna niesie ze sobą wiele dobrego.

Z polecenia godne polecenia

2010-06-15T09:34:00.000-07:00

Dzisiaj polecam Wam ciekawą stronę Fundacji Inicjatyw Społecznie Odpowiedzialnych, którą z kolei poleciła mi koleżanka z Przystanku, która działa na mnie jak zwykle inspirująco.

FISO została powołana w celu podejmowania i wspierania inicjatyw społecznych, gospodarczych i kulturalnych. Sami piszą o sobie tak: "Chcemy Was inspirować, pomagać i współtworzyć rzeczywistość, która nas wszystkich otacza. Nie czekamy, aż inni podsuną nam rozwiązania, sami szukamy dróg, które pozwolą nam zmieniać siebie i swoje otoczenie. Zainspirowani życiem chcemy podzielić się swoimi pomysłami, również z Tobą."
Zapraszam do odwiedzania strony, można tam znaleźć naprawdę ciekawe rzeczy i informacje. Książki dla dzieci również.
www.fiso.org.pl

Smak

2010-06-09T04:00:00.001-07:00

Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią od czasu do czasu puszczam coś swojego:)

Czy myślisz, że sen może zmieścić się w ziemskim wymiarze życia?
Śniłam swoje życie czyli nie żyłam naprawdę
Mała myszko masz parę ludzkich oczu
ale jesteś człowiekiem o gładkiej sierści konia
Głaszcze mnie pod włos
i zgodnie z ułożeniem mojej sierści
Biegnę potem pustymi łąkami
aby prędzej odzyskać
utraconą na moment wolność
Jakie piękne są te chwile
kiedy on przylepia się do mnie
Jest jak mój ulubiony smak
Nie mogę sobie tego odmówić

Inna bajka...

2010-06-02T04:29:00.000-07:00

Kochani!
Wspominałam Wam kiedyś, że czekam na swoje bliźniaki i wybieram się na urlop macierzyński, a co za tym idzie zmieni się trochę charakter mojego bloga. Bliźniaki już są, a urlop rozpoczęty:)
Postanowiłam od czasu do czasu puścić wam do poczytania coś swojego, na pierwszy rzut luźne zapiski z pięknego europejskiego miasta, które uważa się powszechnie za serce światowej mody i kultury. Miłej lektury!
MIGAWKI Z MIASTA
- Ilu ludzi nocuje na stacjach metra? Ilu śpi tam w ciągu dnia?
Jadę 9 – tką, godz.10 już siedzą i piją tanie wino.
- Chłopiec w metrze wysiadając zakłada myckę na głowę i nie
dostaje za to po mordzie.
- Jadą w jednym wagonie, etniczna mieszanka z różnych stron,
wsiada Rosjanka z małym przenośnym zestawem grającym, wyciąga
mikrofon i zaczyna śpiewać ,,Oczy czarne”. Wszystkim się
podoba.
-Dzielnica żydowska – Le Pletzer, Żydzi i Arabowie – żydowskie
chałki, polskie serniki i tureckie kebaby – pycha. Na jednej
połaci mikroświat.
-Belleville i le Pletzer – jakbyś się znalazł na różnych
krańcach ziemi.
-Skwer vis a vis Notre Dame – chłopak z wielkim plecakiem
odpoczywa na trawie, gryzie jedną z pojedynczych, wstaje,
odchodzi.
-Arabska knajpa, na kasie Polka – polski język.
-Metro 2 murzyńska rodzina – pulchna matka w węzełku na plecach
niemowle, chudy ojciec obok 5 – letniego syna.
-Polski kościół – wieś tańczy i śpiewa. Czuję się jak w Łysowie
u babci.
-Amerykańska turystka w kiblu w Quick’u przy Hotel de Ville
pyta mnie: Jak się spuszcza wodę w muszli? – hmmm...
-Sprzedaż "menaży" pod kościołem.
-Mc. Donald’s przy rue Victor Hugo – Murzyńska matka w białej
szacie i chuście z trójką dzieci ubranych na styl europejski,
opycha zestaw dla dzieci.
-Obraz Polaka – kurwa, rozumisz – nikt go nie rozumie.
-Facet w bulangerie w Garches nieustannie puszcza mi oko –
więcej tam nie pójdę.
-Wszyscy na śniadanie jedzą płatki z zimnym mlekiem i tosty z
waty z dżemem. Puszczam pawia.
-Supermarkety, gotowe dania, purree z proszku. Taśmowa robota
takich samych pomidorów. Monotonia kolorowych opakowań, po
jakimś czasie dostaję mdłości. Nic nie mogę przyswoić prócz
bagietki z musztardą. Tęsknie za prostotą ziemniaków z
koperkiem i kefirem. To nieosiągalne, myślę tylko o tym.
Nic nie jem.
-Na stacjach metra pełno śmieci. Gazety, których nikt nie
czyta. Niepotrzebne informacje, leżą tam i walają się pod
nogami. Cóż z tego, że najświeższe. Przemijają w sekundę po
przeczytaniu. Tyle zmarnowanego papieru.
-Trocadero – pełno turystów ze świata i zwykłych ludzi,
mieszkańców codzienności. Kobieta siedzi na tarasowym murku, z
plastikowej torebki wyjmuje kawałki bułki, je, beznamiętnie
przeżuwa. Nie patrzy na porażający widok za wierzą. Sypie
okruchy gołębiom.
-Stare to metro i śmierdzące. Smród duszności podchodzi mi pod
gardło. Chcę wyjść na powierzchnię. Jeszcze jedna stacja.
-Towar wylewa się z zabytkowych kamienic. Kolory cieszące oko.
Tani jak barszcz towar. Nadmiar towaru. Zwiedzasz towar. Jakby
tu było bez niego?
-Kosciół St. Slupice - ułomny otwiera drzwi, prosi o małe
pieniądze. W każdym kościele biedak, wyciągnieta ręka i prośba.
-Na moście przy Notre Dame rolkarze. Zwinni jak gazele. Coś
drzemie w tych chłopcach, jakiś dziki zew. Skaczą na ok. 5 m.
Odbijają się od zrobionego samodzielnie podjazdu. Turyści biją
brawo.
-Dzielnica żydowska: Les Archives, rue Temple, Turbigo, Reamur,
la Perle, Pavee, Musee d’ Art et d’ historie du Judaisme, Musee
Carnavalet. Wpadło mi, że śnił mi się w nocy byk i właśnie
tutaj kupiłam przed chwilą kalendarz o torreadorach.
-Autobus 467 – amerykańska młodzież wracająca ze szkoły.
Ciuchy, gesty i aparaty na zębach. Aparaty to standard, chleb
powszedni. Wyznaczają pozycje społeczną.
-Świat traci coś z literackości, ze smakowania, upajania się
słowami. Wszystko się dzieje niezwykle szybko. Szybkie
jedzenie, szybkie trawienie i spuszczenie wody. Szybkie umycie
i wysuszenie rąk.
-Tania żywność – kupujesz 12 brioszek za 1.35e, nie ma w nich
nic naturalnego, sam syntetyk. Tani substytut jedzenia.
Zgubiona jakość.
-Metro – najszybsza komunikacja w mieście molochu. Drugie
podziemne miasto. Jeśli wyobrazić sobie, że stoi ono na
podziemnej sieci tuneli i parkingów i pomyśleć o tych
wszystkich kamienicach na górze. To jest przerażające.
-La Defense – szczyt nowoczesności. Grande Arche – łuk stojący
w linii prostej do Arc de Triomphe i do Carrousel. Centrum
handlowe, 1- gł. linia metra, super najtańszy market, gdzie
bagietka kosztuje 0,35e, a sok pomarańczowy 0, 30e. Tłum narodu
każdego dnia. Idę obejrzeć tyły, pętle autobusów i ogarnia mnie
przerażenie na widok syfu i sterty śmieci, na których to
centrum stoi. Przypomina tekturowe pudło udające pałac, któremu
ktoś z przodu domalował złote drzwi.
-Zakład krawiecki w dzielnicy żydowskiej – mały, czyściutki
krawiec w spokoju, daleki od zgiełku, za oknem kroi materiał.
Otoczony sprzętami sprzed wojny, czas się w nim zatrzymał.
-Sklepy na Montmartre – królestwo ciemnoskórych. Tani towar,
badziewie, buble. Buty jak w Polsce za PRL. Wszystko po parę
euro. Tęgie murzynki kołyszą się wśród stoisk z ubraniami z
granatowymi koszmi.
-Islamskie kobiety w chustach na głowach. Tradycja. Ich córki w
markowych ciuchach, zwykłe nastolatki w sportowych butach,
nakrywają głowy chustami na znak – jestem muzułmanką.
-Jadę 2-ką na Montmartre, obok mnie dwie Amerykanki i Hinduska
z córeczką w seledynowych szatach. Mała wtraja czekoladowy
baton, a mnie skręca z głodu.
-E. Hemnigway miał racje, to miasto jest dla ludzi z
pieniędzmi. Tutaj będąc głodnym, skręcasz się na widok i zapach
wszechpanującego jedzenia, a żołądek uważa, aby samemu się nie
strawić.
-Świat współczesny to cały czas biedota. Bieda przykryta
afiszem reklamy. Jak gówno w pięknym pudełku.
-W każdej linii metra, ktoś prosi o pieniądze. Wszędzie
wyciągnięta ręka. Biedak przy biedaku normalnych ludzi mało.
Bogaci izolują się, chowają swoje dzieci z dala od ulicy, nie
dopuszczają ich do prawdy.

"30 milionów dolarów na polskie biblioteki"

2010-06-01T04:50:00.000-07:00

Obiecujące, zwłaszcza w kontekście wzmocnienia prestiżu zawodowego i środowiskowego bibliotekarzy. Poczytajcie sobie!

Bez wykształcenia ani rusz do przodu w tym temacie i branży:)

"Fundacja Billa i Melindy Gatesów zawarła z nami porozumienia, w wyniku których zobowiązała się wnieść w sumie 30 milionów dolarów w przedsięwzięcie, które rozpoczęliśmy w kwietniu ubiegłego roku pod nazwą Program Rozwoju Bibliotek" - mówi "Dziennikowi Gazecie Prawnej" Jerzy Koźmiński, były ambasador Polski w USA, prezes Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

czytaj dalej...

http://www.dziennik.pl/kultura/ksiazki/article618072/30_milionow_dolarow_na_polskie_biblioteki.html

http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article618153/Bill_Gates_na_ratunek_Polsce.html

Uwaga - Piknik!

2010-05-28T04:26:00.000-07:00

Dziecięcy Piknik Literacki
30 maja (niedziela), godz. 11.00 - 18.00, Muzeum Literatury, Rynek Starego Miasta 20 w Warszawie.

P R O G R A M

11.00 - 13.30 – DRUGIE ŚNIADANIE
11.00 - 11.30 – otwarcie Pikniku; mistrzowie ilustracji Janusz Stanny i Teresa Wilbik podpisują książki
11.00 - 13.00 – Mój własny ekslibris: warsztat tworzenia ekslibrisów (przedział wiekowy: 5+)
11.30 - 12.30 – O widzeniu i niewidzeniu: spotkanie z Olgą Masiuk, autorką książki Tydzień Konstancji
11.30 - 13.30 - Ptaszarnia: wielkie rysowanie ptaków; prace dzieci utworzą wystawę, a zysk z ich sprzedaży zostanie przeznaczony na rzecz Domu Dziecka Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP w Kłodzku; prowadzi wydawca Joanna Rzyska (4+)
12.30 - 13.30 - Co to za miejsce?: spotkanie z Andrzejem Paulukiewiczem, autorem przewodnika po Polsce dla dzieci .PL; quiz o najciekawszych miejscach w Polsce (6+)
13.00 - 14.00 - Co jedzą smoki?: zajęcia plastyczne z książką Świat jest dziwny prowadzi autorka – Grażka Lange (3+)

Panel dla roodziców o książce dziecięcej:
11.30 - 12.10 – Joanna Olech: Mistrzowie ilustracji. Polska szkoła grafiki książkowej
12.10 - 12.50 – prof. Grzegorz Leszczyński (Wydział Polonistyki UW): Dziecko–nastolatek–księgi zbójeckie
12.50 - 13.30 - Maria Ryll (Polska Sekcja IBBY): Po czym poznać dobrą książkę dla dzieci

13.30 - 16.00 DANIE GŁÓWNE

13.30 - 14.30 – I ty zostaniesz redaktorem – warsztat redaktorski (10 - 12 lat)
13.30 - 14.30 – Moja dłoń to słoń: dzieci za pomocą farb do ciała zamienią własne dłonie w kolorowe zwierzęta; zajęcia prowadzi ilustratorka Aleksandra Kołłątaj (5+)
13.30 - 16.00 – Apetyt na ilustracje: seria spotkań z grafikami i ilustratorami, którzy zaprezentują dzieciom i rodzicom swoją twórczość i opowiedzą o pracy nad książką:

13.30 - 14.00 – Ewa Stiasny
14.00 - 14.30 – Grażka Lange
14.30 - 15.00 – Joanna Gwis
15.00 - 15.30 – Agata Dudek
15.30 - 16.00 – Dominik Cymer

14.00 - 15.00 – zajęcia plastyczne inspirowane książką Wrony i wąż Aldousa Huxleya prowadzi ilustratorka – Agata Dudek (4+)
14.30 - 16.30 – warsztat małego ilustratora: dzieci ilustrują fragmenty książek (4+)
15.00 - 16.00 – warsztat tworzenia książki obrazkowej prowadzi ilustratorka Ewa Stiasny (7 - 9 lat)
15.00 - 16.00 – Co to jest design?; zajęcia inspirowane książką D.E.S.I.G.N. prowadzą: autorka książki Ewa Solarz i Joanna Gwis (6+)

16.00 - 18.00 – PODWIECZOREK

16.00 - 17.00 – Skąd się biorą ubrania?: zajęcia o modzie prowadzi Katarzyna Świeżak, autorka książki M.O.D.A.(6+)
16.00 - 17.00 - zajęcia plastyczne inspirowane książką Alberta Moravii Jak Noso Rożec spotkał się z Panem Bogiem Prowadzą: ilustratorka książki Joanna Gwis i Ewa Solarz (3+)
16.00 - 17.00 - zajęcia plastyczne inspirowane przewodnikiem po Polsce .PL prowadzi ilustrator książki Dominik Cymer (5+)
16.00 - 17.00 - warsztat architektoniczny inspirowany książką D.O.M.E.K. prowadzą arch. Agata Guzik i arch. Radek Stach (6+).
17.00 - 18.00 - orkiestra dzieciąca. Koncert interaktywny Dagny Sadkowskiej i Michała Górczyńskiego (3+)
17.30 - 18.00 - Bohdan Butenko podpisuje książki.

PRZEZ CAŁY DZIEŃ
- w kąciku zabaw twórczych Maciejkowo.pl dzieci wraz z rodzicami będą malowały i zdobiły zamek z tektury, budowały z ceramicznych cegiełek domy swoich marzeń, a z różnego rodzaju klocków konstruowały wszystko, co podpowie im wyobraźnia. Możliwość zakupu zabawek w atrakcyjnych cenach
- Mistrzowie Ilustracji - wystawa ilustracji Bohdana Butenki, Anny Kołakowskiej, Danuty Konwickiej, Zbigniewa Lengrena, Marii Orłowskiej-Gabryś, Mirosława Pokory, Janusza Stannego, Jana Marcina Szancera i Teresy Wilbik.
- Ptaszarnia: wystawa prac młodych ilustratorów i dzieci połączona ze sprzedażą. Zyski zostaną przeznaczone na rzecz Domu Dziecka Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP w Kłodzku.
- Sprzedaż książek Wydawnictwa Dwie Siostry z rabatem 20%
- Kawiarnia Między Wierszami oferuje pyszne napoje, przekąski i słodycze.

Zapraszają: Wydawnictwo Dwie Siotry, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, Maciejkowo.pl.
(7+)

A tutaj: bardzo szczegółówy plan pikniku

"Zielony i Nikt" i Duży Dong

2010-05-25T04:46:00.000-07:00

Małgorzata Strzałkowska
"Zielony i Nikt"
Bajka, 2009
To wyjątkowa książka. Mądra, magiczna baśń z ważnym i mądrym przesłaniem. Autorka Małgorzata Strzałkowska w duecie z ilustratorem Piotrem Fąfrowiczem stworzyli książkę, którą Polska Sekcja IBBY uhonorowała Dużym Dongiem 2009. Nagroda Donga przyznawana jest od 19 lat najlepszym w danym roku książkom dla dzieci.
Zachęcam serdecznie wszystkich, jeśli tylko chcecie dowiedzieć się co się stało pewnego ranka pośrodku opuszczonej leśnej polany, koniecznie sięgnijcie do tej pozycji. Nie chcę opisywać szczegółowo, nie chcę psuć wam przyjemności z odkrycia jakiego dokonacie za pomocą tej książki.

Zapoznajcie się również z wydawnictwami, które otrzymały w tym roku wyróżnienia:
1. BAJKA za książkę Julka Kulka, Fioletka i ja Rafała Witka z il. Agnieszki Żelewskiej, wzruszającą, ciekawie pomyślaną, oryginalnie skomponowaną i dobrze zilustrowaną opowieść, poruszającą problem samotności dziecka pozbawionego domu.
2. CZARNA OWCA za Wielką księgę siusiaków Dana Hojera, dobrą, mądrą i wszechstronną książkę o męskości dla młodych mężczyzn.
3. CZERWONY KONIK za Młotek. Praktyczny NIEporadnik Wojciecha Widłaka z il. Pawła Pawlaka, przewrotny podręcznik, pełen absurdalnych dowcipów, znakomity przykład współpracy autora i grafika.
4. EZOP za Bromby i Fikandra wieczór autorski Macieja Wojtyszki, książkę tryskającą humorem, mistrzowsko wykorzystującą specyfikę języka polskiego.
5. FORMAT za Płaszcz Józefa Simmsa Tabacka, pierwszą na naszym rynku książkę obrazkową dla dzieci, pozwalającą poznać kulturę Żydów.

Książki dla dzieci i młodzieży, najpiękniejsze w 2009 roku

2010-05-18T00:25:00.000-07:00

Przedstawiam wam wyniki 50. jubileuszowego konkursu Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek Najpiękniejsze Książki Roku 2009 w kategorii Książki dla dzieci i młodzieży. Zwycięzcami zostały:
Tytuł: Kici kici miau
Tekst i ilustracje: Józef Wilkoń
Kategoria: dla dzieci od lat 3
Wydawnictwo: Hokus-Pokus
Rok wydania: 2009

Tytuł: Mrówka wychodzi za mąż
Autor: Przemek Wechterowicz
Ilustracje: Aleksandra Woldańska
Kategoria: dla dzieci od lat 4
Wydawnictwo: Czerwony Konik
Rok wydania: 2009

Wyróżnione zostały książki: Miasteczko Mamoko Aleksandry i Daniel Mizielińskich (wyd. Dwie Siostry), Kto kogo zjada Aleksandry i Daniel Mizielińskich (Znak), O Kwapiszonie, niezwykłym Poznaniu, tajemnicy listu i... Bohdana Butenki (wyd. Wydawnictwo Miejskie), Księga dżungli Rudyarda Kipling projekt okładki, opracowanie graficzne i ilustracje: Józef Wilkoń (wyd. Media Rodzina), Ilustrowana księga przysłów dla dzieci - opracowanie graficzne: Agnieszka Popek-Banach i Kamil Banach (wyd. Albus) i Omega Marcina Szczygielskiego z ilustracjami Bartka Arobala (wyd: Latarnik).

Zachęcam was do jak jeszcze nie mieliście okazji do zapoznania się z nagrodzonymi i wyróżnionymi pozycjami.

Źródło:
http://www.ptwk.pl/ptwk/

Problem młotka

2010-04-26T07:12:00.000-07:00

Wojciech Widłak, Paweł Pawlak
"Podręczny NIEporadnik. Młotek"
Czerwony Konik 2009
Krakowskie wydawnictwo Czerwony Konik w rozwijającym się cyklu "Podręcznych nieporadników",
przedstawia serię broszur informacyjnych dla osób zainteresowanych przydatnością przedmiotów codziennego użytku. Ja na początek wybrałam sobie młotek, aby razem z profesorem Kurzawką i adiunktem Kwasem przeprowadzić serię doświadczeń, które dowiodą do czego młotek nie służy. Otwieramy zatem poważny badawczy proces, przedmioty inne niż młotek zastąpimy młotkiem. Prawda jak naukowo to brzmi?

Zastąpmy takim młotkiem np. szczoteczkę do zębów lub druszlak, użyjmy ich zgodnie z przeznaczeniem i zobaczmy co się stanie? Tak moi drodzy to bardzo poważne sprawy, czysto naukowe... Więc jeżeli już wiesz do czego służy młotek, musisz się przekonać do czego z pewnością nie służy.

Zachęcam małych i dużych do sprawdzenia, naprawdę warto. Książeczka jest znakomita jeżeli chodzi o absurd, komizm i przekorę jakimi operuje autor chcąc przedstawić i zobrazować problem młotka.
A tak na serio to każde dziecko wie z czym sobie młotek nie poradzi:)
Książka zdobyła tytuł "Książki Roku 2009" (nagroda dla ilustratora) w konkursie Polskiej Sekcji IBBY.

...od stóp do głów

2010-04-21T06:46:00.000-07:00

Ulf Strak, Charlotte Ramel
„Cynamon i Trusia. Wierszyki od stóp do głów"
tłum. Agnieszka Stróżyk
wyd. Zakamarki, 2009
Ponownie zapraszam do Zakamarków. Książki tego wydawnictwa, które promuje głównie literaturę szwedzką dla dzieci polecałam Wam już nie raz. Zatem kolej na następną pozycję, tym razem wierszowaną. Poznajcie, oto Cynamon i Trusia-chłopiec i królik. Tych dwoje będą przyglądać się sobie od stóp do głów, zastanawiając się nad takimi ciekawymi rzeczami jak np. Gdzie mieszka język? Ile się zmieści w naszych ciałach? Co by się stało jakbyśmy nie mieli pupy? I tak czytając kolejno, każdy z wierszyków poznamy jakąś część ludzkiego ciała, a przy okazji odkryjemy jak ciekawy jest świat obok, choćby brudna kałuża.

Książeczka jest przeznaczona dla dociekliwych 3-latków. Jej autor Ulf Starak zadbał o to, aby mały, wymagający słuchacz nie nudził się w czasie lektury. Wierszyki są zabawne i przewrotne, trzymają styl prostych, dziecięcych rymowanek więc szybko wpadają w ucho. Towarzyszące im wyraziste i śmieszne ilustracje, które wykonała Charlotta Ramel spowodują, że do Cynamona i Trusi będziemy powracać nie raz.

Książka dobrze zaprojektowana - zacznijmy od dzieci

2010-04-20T04:02:00.000-07:00

"18 marca w Katowicach odbyło się posiedzenie Jury 2. edycji konkursu Książka dobrze zaprojektowana – zacznijmy od dzieci. W Jury konkursu znaleźli się ilustratorzy, specjaliści w dziedzinie grafiki edytorskiej, wydawcy, osoby z wieloletnim doświadczeniem na rynku publikacji dziecięcych: Bohdan Butenko, Krystyna Lipka-Sztarbałło, Izabella Kaluta, Barbara Kęsek, Robert Oleś, Aneta Satława. Przed Jurorami stało trudne zadanie zakwalifikowania do wystawy oraz nagrodzenia najlepszych projektów książek dla dzieci nadesłanych na konkurs, które nie tylko reprezentowały najwyższą jakość graficzną, ale także uwzględniały możliwości percepcyjne młodego odbiorcy. Jury szukało prac nowatorskich, w których przepływ narracji był czytelny, a poziom prac równy w całej serii.

W konkursie reprezentowane były wszystkie Akademie Sztuk Pięknych w Polsce, a także wiele polskich wyższych uczelni o profilu projektowym, reprezentowane były także ośrodki akademickie z 11 krajów europejskich.

Lista osób nagrodzonych zostanie ogłoszona podczas uroczystego otwarcia wystawy w katowickim Rondzie Sztuki 23 kwietnia o godz. 18.00. Galeria prac wybranych do wystawy - tutaj."

Źródło: http://polskailustracjadladzieci.blogspot.com/
Bardzo zachęcam do odwiedzania tej strony:)

[] [] [*]

2010-04-12T03:39:00.001-07:00

Coś w sprawie kupy jest jednak na rzeczy:)

2010-04-07T05:38:00.000-07:00

Mam konto na O2 wiec zaglądam na ten portal dość często. Jest tam taki dzialik o nazwie Kafeteria, który traktuje o mniej lub bardziej poważnych tematach. Ale nie o tym chcę teraz napisać, zresztą nawet nie warto. Otóż moi drodzy jakie było moje zdziwienie, kiedy w owej Kafeterii natrafiłam na temat, który poruszałam już wcześniej na swoim blogu, dotyczący tematu kupy w literaturze dziecięcej.

Zatem pozwólcie: Kafeteria przedstawia
Monika Bołtryk "Moda na książeczki o kupie".
http://www.kafeteria.pl
Poczytajcie, bardzo interesujące są komentarze rodziców.
Życzę miłych refleksji.
Moje zdanie na temat takiej literatury dla dzieci już wyraziłam (szukajcie we wcześniejszych postach).
W ramach podkreślenia swego stanowiska w tej dziedzinie użyję słów popkultura, kasa, lans, być trendy i hura.

Zmiany

2010-03-18T01:06:00.000-07:00

Witajcie Kochani!
Wiem długa przerwa w pisaniu, spowodowana głównie zawirowaniem w życiu prywatnym.
Co będę ściemniać, jestem na zwolnieniu, czekam na swoje bliźniaki. To czekanie i wszystkie związane z nim sprawy zupełnie zaprzątają moją głowę. Nie oznacza to bynajmniej, że zaprzestanę prowadzić swojego bloga. Zmieni on tylko trochę swój charakter. Zamierzam bardziej skupić się na tematyce książki dziecięcej i wszystkiego co za tym idzie. Aspekt komentowania wydarzeń na Przystanku Książka zdecydowałam się nieco odstawić na bok. Wynika to z faktu, że nie będzie mnie tam fizycznie przez jakiś czas i nie będę mogła spełniać roli rzetelnego komentatora wydarzeń. Wszystkich spragnionych przystankowych aktualności odsyłam na stronę główną ochockich bibliotek.

Zatem podsumowując ten wywodzik będę dalej polecać Wam książki dla najmłodszych, będę dzielić się z Wami swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi kondycji książki dziecięcej w naszym kraju, będę zapodawać Wam różne ciekawostki i być może wyrobię się z aktualnościami dotyczącymi twórczości dla najmłodszych miłośników słowa pisanego. Najważniejszy mój cel czyli MALUCHY - czytelnicy 0-3 lata zostaje zachowany, to właśnie im zamierzam tradycyjnie poświęcać jak najwięcej czasu.
Życzę miłej lektury, mam nadzieję, że częściej będę się z Wami tutaj spotykać.

Spotkajmy się w bibliotece

2010-02-01T03:02:00.000-08:00

Pewnie widzieliście już dotyczący bibliotek spot reklamowy w telewizorni. Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego w ramach Rozwoju Bibliotek realizuje kampanię społeczną, której celem jest zwrócenie uwagi na lokalną bibliotekę - miejsce dostępu do wiedzy, informacji i kultury. To chyba po kampanii "Cała Polska Czyta Dzieciom" następny tak wyraźny i obecny w mediach sygnał, zwracający uwagę potencjalnego odbiorcy na problem czytelnictwa. Ja jako bibliotekarz cieszę się, że zwraca się uwagę na biblioteki i ich ofertę, że pokazuje się je jako miejsce przyjazne, dynamiczne i dla każdego. To bardzo duży krok w kreowaniu obrazu tej stereotypowo nudnej instytucji. Co do odbioru omawianego przeze mnie spota zdania są podzielone. Jedni uważają, że bardzo dobrze, że promuje się te usługi bibliotek, które większości są nieznane czyli czasopisma, dostęp do internetu, zajęcia dla dzieci. Inni sądzą, że w materiale za mało jest książki i problemu samego czytelnictwa. Są tacy, którzy uważają, że telewizyjny klip jest nudny i za mało wyraźny. Na szczęście przeważają osoby dla których ważne jest to, że biblioteki nareszcie pokazują, że mają do zaoferowania coś poza standardowymi funkcjami.

Elementami kampanii są także:

Konkurs internetowy „Spotkajmy się w bibliotece”, rozpoczynający się 19 stycznia – dla wszystkich chętnych. Uczestnicy opowiedzą w nim, czego poszukują w swojej bibliotece i co chcieliby, aby się w niej wydarzyło. Nagrody otrzymają zarówno autorzy najlepszych pomysłów, jak i wskazane przez nich biblioteki.
Szczegóły na stronie www.biblioteki.org/konkursy

Portal bibliotek publicznych www.biblioteki.org – służący wymianie doświadczeń, prezentacji dobrych praktyk, przedstawianiu działalności bibliotek.

Reklamy na autobusach PKS – oklejone nimi autobusy będą przemierzać przez trzy miesiące (od kwietnia do czerwca) całą Polskę, dotrą nawet do najmniejszych miejscowości – z pewnością takich, w których znajduje się lokalna biblioteka.

Ogólnopolski kongres bibliotek – zorganizowany z myślą o wszystkich bibliotekarkach i bibliotekarzach, złożony z interaktywnych warsztatów, spotkań i prezentacji, odbędzie się jesienią 2010 roku.

Cecylka rządzi!

2010-01-08T03:28:00.000-08:00

Joanna Krzyżanek
"Cecylka Knedelek
czyli Książka Kucharska dla Dzieci"
Jedność 2007

Słyszałam, że telewizja TVN organizuje casting na polski duplikat Nigelli Lawson.
Moim zdaniem aby znaleźć idealną polską kucharkę, wystarczy odwiedzić bibliotekę lub księgarnię, bowiem osoba, której poszukuje telewizja już istnieje i jest prawdziwą mistrzynią w swoim fachu. Poznajcie zatem Cecylkę Knedelek i jej przyjaciół. Odwiedźcie Stare Knedelkowo, ul. Naleśnikową 5, przysłuchajcie się ciepłym opowiastkom i odkryjcie bajkowe przepisy na pyszne, pełne smaków, zapachów i kolorów potrawy.

Polecam również stronę internetową tej książki http://www.cecylkaknedelek.pl
i chylę czoła przed niezawodnym i mądrym Wydawnictwem Jedność, które takie cuda wydaje.

Naszym czytelnikom życzymy Wesołych Świąt

2009-12-23T07:55:00.000-08:00

Kochani Czytelnicy!
Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy Wam samych radości, zdrowia i szczęścia w Nowym Roku 2010 oraz niesamowitych spotkań z dobrą książką, muzyką i filmem na Przystanku Książka
Zespół Mediateki

Na Święta

2009-12-22T00:38:00.001-08:00

Axel Hacke
"Malenki król grudzień"
Ilustracje Michael Sowa
Jeżeli tylko będziecie mieli okazję... bo tak naprawdę to cudownie byłoby zapoznać się z Królem na święta i pobyć przez chwilę w bajkowej atmosferze jaką stwarza ta książeczka.
"Maleńki Król Grudzień" to sentymentalno-nostalgiczna historia, trzymająca nieco klimat Małego Księcia, niektórzy z was odnajdą w nim Piotrusia Pana, jeszcze inni Dziadka do Orzechów.
Król Grudzień Drugi jest maleńki i z każdym następnym dniem kurczy się coraz bardziej. Uwielbia miśkowe żelki, jest mądry i refleksyjny. W jego świecie wszystko odbywa się inaczej - na kres życia czeka się tam z radością, gdyż jest to powrót do pełnego fantazji, pogodnego dzieciństwa, gdzie sny śnią się na jawie i nie ma rzeczy niemożliwych.
"Dlaczego chcesz zaglądać za ściany, zamiast sobie wyobrazić, co mogłoby się znajdować za nimi? Dlaczego nie chcesz usiąść, zamknąć oczu i sam wymyślić sobie obrazów jakiegoś świata? Gdy byłeś mały, potrafiłeś to robić, i to nawet z otwartymi oczami. Zapomniało ci się? Dlaczego ci się zapomniało?"

Dla mnie to opowiadanie jest przepełnione tęsknotą za dzieciństwem, chociaż niektórzy dopatrują się w nim poczucia lęku przed śmiercią. Król Grudzień nie rozumie wielu rzeczy, które się dzieją w naszym świecie np. dlaczego sny uciekają i nie można się w nich zmieścić. Król interpretuje rzeczywistość na własny sposób i wszystko potrafi. Ma także własne zdanie w sprawie ubezpieczenia emerytalnego, nieśmiertelności czy przyjaźni.
Tę pełną symboliki i wspaniałej treści książkę szczególnie polecam dorosłym, którzy zapomnieli, że do szczęścia naprawdę niewiele potrzeba.
No i koniecznie zwróćcie uwagę na surrealistyczne ilustracje, które wykonał Michael Sowa.

Zaproszenie

2009-12-11T03:46:00.000-08:00

Zapraszamy Wszystkich chętnych na zajęcia plastyczne. W czwartek 17 grudnia od 16:30 rusza

w Mediatece wytwórnia ozdób choinkowych czyli "Choinkowy zawrót głowy". Tradycyjnie zapraszamy wszystkich dużych i małych naszych czytelników.

Uwaga czytelnicy 0 - 3 lata!

2009-12-09T02:49:00.000-08:00

Anna-Clara Tidholm
"Gdzie idziemy"
"Jest tam kto?"
Zakamarki 2009
Na Zakamarki w kwestii książki dziecięcej zawsze można liczyć. Przybliżają polskim czytelnikom dobrych, zagranicznych autorów piszących dla najmłodszych i co najważniejsze wydawane przez nich książki charakteryzują się wysokim poziomem edytorskim. Często rodzice odwiedzający mediatekę razem ze swoimi małymi pociechami pytają co wybrać dla szkraba, który ma rok i ciut więcej lub dobija do dwóch lat. Szukają czegoś ciekawego, kolorowego i prostego z jasnym przekazem i łagodną dawką poznawczą. Kochani w takim przypadku do wspólnego czytania polecić wam mogę dwie zgrabnie i ciekawie wydane książeczki.

Jedna z nich pt. "Gdzie idziemy" to mała wycieczka w różne, zróżnicowane krajobrazowo miejsca. Zaczynamy rano od wyjścia z domu i kończymy wieczorem bo zaraz będzie pora do spania. Maluch ma okazję poznać najbliższe otoczenie, a z pomocą rodziców zorientować się, że w pobliżu miejsca zamieszkania naprawdę dużo się dzieje. Z drugą książeczką pt. "Jest tam kto?" otwieramy kolejne, kolorowe drzwi, odwiedzamy np. rodzinkę małpek, królików i uczymy się zwyczaju pukania.
Obie książeczki umożliwiają dziecku kontakt z samą formą jaką jest książka, a co najważniejsze uczą obcowania z krótkim tekstem literackim, który w spójny sposób współgra z warstwą graficzną. Dużym atutem tych dwóch pozycji są wyraźne, kontrastowe i wesołe ilustracje.
Zapraszam do lektury!

Szydełko i druty

2009-12-03T02:20:00.000-08:00

Uri Orlev
"Babcia robi na drutach"
Ilustracje Marta Ignerska
Wytwórnia 2008
Przedstawiam wam świetną, zrobioną na drutach książkę. To jedna z moich ulubionych, wydanych ostatnio dla naszych milusińskich. Jej atutem jest świetny tekst, rymowany, idealny dla małego czytelnika, który lubi rytm w książce.
"Babcia robi na drutach" to historia o inności, akceptacji i tolerancji. Autor w krótkiej, rymowanej formie zamknął historię babci, która szuka swojego miejsca i domu na ziemi. Staruszka jest wyjątkowa i niepowtarzalna, swój świat, dom, meble i inne sprzęty potrzebne do życia robi sama na drutach. Żeby nie być samotną robi sobie parę wnuczków. Jest fajnie, są szczęśliwi. Niestety kiedy następuje konfrontacja z tzw. normalnym światem i tzw. normalnymi ludźmi akcja naszej historii nabiera niepokojącego tempa.
"Dzieci z dziureczkami zrobione na drutach
Nie znajdą miejsca w naszych instytutach"
I to jest całe sedno i problem w jaki uderza autor. Sami przekonajcie się jaki finał i przesłanie niesie ze sobą ta książka.

W oczekiwaniu

2009-11-30T02:42:00.000-08:00

Nadeszła ta chwila, piszę. Zaniedbuje ostatnio swojego bloga, może przez to, że przestaje nadążać za wydarzeniami, starość - radość, phi.
Wiosenna pogoda jaką funduje nam listopad sprzyja świątecznym przygotowaniom. U nas na Przystanku już nawet piękna choinka ubrana. Dziś energiczne przedszkolaki z jednego z ochockich przedszkoli ozdobiły ją rozkosznie - kolorowymi aniołami, które posiadają nawet srebrzyste ogony. Zapraszamy do oglądania.
Listopad uraczył nas wieloma wydarzeniami z konferencją "Ochota na Życie" na czele.
Bardzo ciekawe spotkanie odbyło się w czwartek 26 listopada. Na Przystanku miała miejsce promocja książki Jerzego S. Majewskiego "Warszawa nieodbudowana. Królestwo Polskie w latach 1815-1840". Wszystkim miłośnikom historii Warszawy bardzo polecam tę pozycję.
Dziś dekorujemy świątecznie i przy okazji, pomału planujemy atrakcje na ferie zimowe.
Ale wszystko w swoim czasie, póki co czekamy na Boże Narodzenie.

Mikołajek ma 50 lat

2009-11-09T06:35:00.000-08:00

Nie ma chyba osoby, która nie słyszałaby o Mikołajku. Ten uroczy, mały smyk skończył niedawno 50 lat, ale jak twierdzi córka autora Anne Goscinny "Mikołajek wcale nie zamierza przechodzić na wcześniejszą emeryturę".
Z okazji okrągłej rocznicy urodzin małego bohatera, nakładem Wydawnictwa Znak ukazały się "Nieznane przygody Mikołajka". Tomik ten zawiera także pierwsze opowiadanie o Mikołajku, które ukazało się 50 lat temu, 29 marca 1959 roku, w regionalnym dzienniku "Sud-Quest Dimanche". Opowiadania po śmierci ojca odnalazła pani Anna Goscinny. Ciekawe jest to, że o ich istnieniu nie wiedział nawet ilustrator książeczek Jean-Jacques Sempe.

Przy okazji mikołajkowego jubileuszu warto wspomnieć, że Polska jest jedynym krajem, który ma swoją wersję przygód Mikołajka. To opublikowana w 1986 roku, w nielegalnym wówczas wydawnictwie Rytm książka "Mikołajek w szkole PRL-u" Maryny Miklaszewskiej.
Na zakończenie dodam, ze przygody francuskiego Mikołajka i jego kolegów - Alcesta, Godfryda, Kleofasa, Euzebiusza i Ananiasza - niedługo będzie można zobaczyć w kinach. Film w Polsce pojawi się już 4 grudnia.

Październik na Przystanku

2009-10-26T03:46:00.000-07:00

Mija jeden z pierwszych jesiennych miesięcy-październik.
U nas w mediatece ostatnio o jesieni sporo, chyba głównie dzięki przedszkolakom i dzieciakom biorącym udział w zajęciach plastycznych. Nasze przedszkolaki, które odwiedzają Przystanek z racji lekcji bibliotecznych, na temat jesieni wiedzą prawie wszystko. Zdarza im się co prawda mylić owoce polskie z zagranicznymi lub kompot(pomarańczowy) z sokiem co w efekcie daje całkiem komiczne efekty.
Jeżeli ktoś z szanownych czytelników chce zobaczyć, co można wyczarować z pięknych jesiennych liści zapraszam do części dziecięcej, możecie tam obejrzeć prace plastyczne naszych małych artystów.

Typ czytelnika pt. Drugi dom

2009-10-19T03:41:00.000-07:00

Wszechmogący czytelnik może wszystko. Może na przykład znienacka wcisnąć papierek po słonych orzeszkach pomiędzy regały. Jak mu się nie zechce ruszyć czterech liter, potrafi narobić naprawdę niezłego spustoszenia wokół siebie, znacząc swą obecność różnego rodzaju okruchami, plamami lub szczątkami zużytej gumy do żucia, nie wspominając o innych pozostałościach beztroskiej konsumpcji.

Czytelnik w wytchnieniu pracuje i zapomina o bożym świecie. Bywa też roztargniony ten nasz czytelnik. Pozostawia po sobie okulary, parasole, czapki, kurtki i tym podobne części garderoby. W większości przypadków szybko się reflektuje i wraca zdyszany po zgubę. Dla czytelnika biblioteka to jak drugi dom. Łazienka jest, przebrać się można, umyć, ogolić, nachlapać, papierem i mydłem na wynos poczęstować.
Czytelnik jaki jest każdy widzi. Inne typy opiszę kiedy indziej.

Poetycka bajka o ciąży

2009-10-14T01:27:00.000-07:00

Maria Teresa Zannin
"Jak się rodzą dzieci"
Bernardinum 2008

Coś dla najmłodszych i ich rodziców,
jak zwykle u mnie. Dziś polecam książeczkę pt."Jak się rodzą dzieci".
Ze znalezieniem podobnych tytułów na rynku polskim nie ma problemu, jednak w tym temacie warto zwrócić uwagę na jakość przekazu. Dorośli często słyszą pytanie: Jak się rodzą dzieci? Polecana przeze mnie pozycja, temat edukacji seksualnej podejmuje za pomocą prostych zdań i delikatnych obrazów, dostosowanych do percepcji małych czytelników. Moim zdaniem książeczka ta może być wstępem do poważniejszych rozmów z dzieckiem na jeden z bardziej ciekawych tematów dotyczących ludzkiego życia.

Fotki z głośnego czytania

2009-10-06T12:53:00.000-07:00

Fajny czas spędziliśmy razem podczas akcji głośnego czytania (patrz:dwa posty poniżej).
Nasz mały sukces to włączenie do czytania ekipy grającej. Chłopaki dali rade. Jednak nic za darmo. W nagrodę i na zachętę dostali dodatkowe minuty przy stanowiskach komputerowych.

Znam Melę na pamięć

2009-09-30T02:29:00.000-07:00

Eva Eriksson (tekst i ilustracje)
Mela na zakupach
Mela na rowerze
tłum. Agnieszka Stróżyk
Zakamarki 2009

Jedno z lepszych na rynku polskim wydawnictw książek dla dzieci, odkrywa przed nami cudowną autorkę Evę Eriksson (zakręćcie się koniecznie za innymi pozycjami tej autorki), a ja przedstawiam wam Melę czyli w sam raz coś dla najmłodszych czytelników.
"Mela jest już duża i mądra". Tak zaczyna się każde z opowiadanek. Czy może być piękniejszy początek? Każdy maluch chce być duży i mądry. Mój też. Lektura podobała mu się i wciągnęła na tyle, że ja mama znam Melę na pamięć. Razem z Michałkiem zaprzyjaźniliśmy się z małą świnką, która dzielnie zdobywa nowe umiejętności.
Robi to z prawdziwą rozkoszą w czasie nauki jazdy na rowerze z gracją wjeżdża w słup, a kiedy babcia wysyła ją na pierwsze samodzielne zakupy, z przejęcia myli woreczek fasoli z workiem ziemniaków. Nie mogę zdradzić wszystkiego, bo ominie was cała przyjemność obcowania z cudowną książeczką.

O śmierci

2009-09-25T07:03:00.000-07:00

"Gęś, śmierć i tulipan"
tekst i ilustr. Wolf Erlbruch
przeł. Łukasz Żebrowski
Hokus-Pokus, 2008
O tej książce zamierzałam napisać od dawna, tak naprawdę od momentu, kiedy po raz pierwszy ją zobaczyłam i przeczytałam. Tak naprawdę to trzeba odpowiedniej chwili i nastroju, żeby do tego się zabrać, bo to jest perełka pod każdym względem (treść, przekaz, ilustracje).
Musiał chyba nadejść ten dzień, jestem na zastępstwie, mam trochę luzu, odpowiedni nastrój i zapał. Zatem do dzieła. Warstwa tekstowa mistrzowska. Ilustracje nieco kontrowersyjne, ale bardzo dobrze, przynajmniej wywołują dyskusje i o tej książce po prostu się rozmawia. Jest to wyjątkowa pozycja, która w oszczędny i sugestywny sposób opowiada historię przyjaźni gęsi i śmierci.
Opowieść ta jest pretekstem do oswojenia i przybliżenia czytelnikowi tematu śmierci. Autor przeprowadza to w delikatny, niezwykle mądry sposób, dawkuje przeżycie i doświadczenie tematu, które następuje stopniowo, krok po kroku.
Jest to pozycja dla czytelnika w każdym wieku, zarówno dla tego najmłodszego jak i starszego, każdego w odpowiedni sposób dotknie i skłoni do fascynującej rozmowy na temat przemijania.

ZAPROSZENIE

2009-09-25T05:45:00.000-07:00

Kochani zapraszamy Was na obchody Dnia Głośnego Czytania. Akcja odbędzie się na Przystanku we wtorek 29.o9 o godz. 16. Przyjdźcie i posłuchajcie jak czytamy specjalnie dla Was - naszych czytelników.

*Dzien Głośnego Czytania został ogłoszony przez Polską Izbę Książki w 2001 roku i obchodzony jest zawsze w dniu 29 września.

Guciob przedstawia: „Przemyt” i „Jak przeklinać. Poradnik dla dzieci”

2009-09-22T11:36:00.000-07:00

Kolejne pozycje literatury dla dzieci, które postanowiłem pokrótce poniżej przedstawić, to dwie książeczki z gatunki „dziecięcej literatury kryminalnej”. Moim zdaniem raczej z tych gorszych pod względem wychowawczym.

Na pierwszy ogień „Przemyt” Beaty Sroki (Muchomor 2008). Wydawałoby się, że przedstawia problem, jakich wiele w każdej właściwie rodzinie. Dziecko chce mieć zwierzaka, oczywiście tylko rodzice wiedzą, jakie będą konsekwencje przyjęcia stworzenia - w tym przypadku psa - pod dach i odmawiają stanowczo, synek się upiera i koniec końców oczywiście szczeniaczek (chomik, myszki, papuga, żółw, itd. itp.) staje się członkiem rodziny.Niby sytuacja jakich wiele w naszych rodzinach, w sumie naturalna i chyba do pewnego stopnia akceptowalna (mi również się zdarzało z jednym, drugim, czy nawet trzecim psem). Tylko teraz pojawia się problem zasadniczy: jakim sposobem pies znalazł się w domu? Mianowicie sprytny chłopczyk po przeczytaniu książki postanowił psa zwyczajnie przemycić pod bluzą. Oczywiście w dobrej przecież wierze, ale teraz chciałbym przejść do sedna.

Czy aby na pewno tak powinniśmy wychowywać dzieci? To bardzo dobrze, że dziecko samodzielnie czyta książki i wykorzystuje wiedzę w nich zawartą, ale chyba nie powinno się to odbywać bez kontroli rodziców. Tym razem było to książka o przemytnikach złota, ale czy możemy być pewnie, że następnym razem nie będzie brutalniejsza, że dziecko wyciągnie z niej gorszych wzorców i o zgrozo wykorzysta je do swoich celów?

Moim zdaniem nie tak. Dziecko właśnie dostało przyzwolenie na kombinowanie, na oszukiwania, na wykorzystywanie sztuczek do osiągnięcia własnej satysfakcji. Samo nie ma o tym oczywiście żadnej świadomości, ale właśnie w tym rola rodziców by dziecko uświadomić, poinformować co jest dobre, a co złe, gdzie istnieje granica, której przekraczać nie powinniśmy. Bo następnym razem to będą coraz poważniejsze ustępstwa, coraz poważniejsze uchybienia, bo przecież dziecko musi mieć wszystko i być szczęśliwe podczas dorastania. Brutalne filmy? Tak synku! Rozerotyzowane teledyski? Oczywiście córciu! Krwawe gry na play station? Ale tylko godzinkę! Piwko? Jedno! Narkotyki? Tylko miękkie.
Demonizuję? Być może, ale z premedytacją, bo takie będą nasze dzieci, jak je sami wychowamy. Razem z psem. Ale bez żadnego „Przemytu”.

Drugą książką przewidzianą na dziś jest dosyć obszerne dzieło Michała Rusinka pt. „Jak przeklinać. Poradnik dla dzieci” (Wydawnictwo Znak. Kraków 2008). Teoretycznie kolejny ważny problem, tym razem trochę starszych dzieci. Wszyscy bowiem wiemy, jak to czasem z przekleństwami jest, coś nam się wyrwie, gdzieś ktoś krzyknie, film w tv leci i dziecko słyszy, dziecko się uczy i powtarza. Wyżej wymieniona książka – zawierająca zebrane przez autora rzeczywiste wyrażenia – w swym zamyśle miała chyba ułatwić dzieciom w przejściu przez ciężki okres dzieciństwa, zanim sami zrozumieją, że przekleństwa tak, ale tylko w konkretnie uzasadnionych przypadkach. Taka miała być, ale nie do końca to moim zdaniem autorowi wyszło.W krótkich rymowankach bowiem, opisując konkretne sytuacje, przeciwności losu i wydarzenia, podpowiada dzieciakom, jak się mają brzydko wyrażać, tworząc przy tym kompletnie nie zrozumiałe wyrażenia, nie wiele mające wspólnego z poprawną polszczyzną, stosując jednocześnie wyrazy, których znaczenia siłą rzeczy dzieci nie rozumieją. Mało tego, odnoszę wrażenie, że tylko o znalezienie właściwego rymu autorowi chodziło.

Sama sprawa przeklinania jest oczywiście ważną sprawą u dorastających dzieci i młodzieży, ale czy nie powinniśmy tłumaczyć, że samo ono jest złe, że kulturalny młody człowiek nie powinien takiego języka używać itd. A tutaj mamy wręcz pochwałę i zachętę do używania brzydkich wyrazów. Oczywiście żadne znane większości dorosłym przekleństwo tam nie pada, ale moim zdaniem co za różnica, czy powiemy kurdę, kurczę, kurna, jak i tak myślimy bardziej soczyściej. Takie trochę to hipokrytyczne podejście. A to u dzieciaków nie popłaca. Zwłaszcza, gdy stosowanie zamienników typu „komba bruca!”, „dziamdzia glań”, „o, oskoma”, „belwebra”, „marakuje” (że pozwolę sobie zacytować kilka przykładowych) narazi nasze dziecko na ośmieszenie wśród rówieśników, a rodziców na dziecięcy zarzut „co Wy k***a wiecie o przeklinaniu?”.

Guciob

Guciob przedstawia. Pan Kuleczka na dobry początek.

2009-09-17T23:25:00.000-07:00

Po długich namowach zgodził się. Udało się i oto mamy pierwszą recenzję, otwierającą nowy cykl pt."GUCIOB PRZEDSTAWIA".
Kochani zapraszam zatem do lektury.

Recenzowaniem książek dla dzieci powinni się zajmować profesjonaliści, a przynajmniej osoby, które te dzieci posiadają, ale spróbujmy...

Na pierwszy ogień dwie książeczki Wojciecha Widłaka (wieloletniego redaktora miesięcznika „Dziecko”) z serii „Pan Kuleczka” pod tytułem „Skrzydła” oraz „Światło”. Cała seria to krótkie opowiadania, gdzie głównymi sympatycznymi bohaterami są nadzwyczaj spokojny pies Pypeć, rozweselona kaczka Katastrofa, niespokojna mucha Bzyk-Bzyk oraz opiekun całej gromadki, czyli Pan Kuleczka.

Każde z opowiadań w pierwszej z wymienionych książeczek zawiera w sobie sporą dawkę humoru, opis wielu życiowych problemów z punktu widzenia milusińskich, a przede wszystkim wartościowy dla nich morał i wiele odpowiedzi na pytania z ulubionego cyklu dorosłych, czyli skąd się biorą kwiaty, dlaczego można latać bez skrzydeł, dlaczego rzeka się rusza, skąd się biorą skarby, dlaczego w nocy trzeba spać, co widać przez okna i wiele, wiele innych.

W drugiej z kolei książeczce, utrzymanej w tej samej konwencji co pozostałe, tym razem dzieci mogą się dowiedzieć o tym, co się dzieje, gdy dzwoni telefon, gdy w lesie usychają drzewa, do czego może służyć kapusta i skąd przychodzi światło, czym grozi bieganie po schodach, skąd się biorą kolorowe gwiazdy i dlaczego warto dzielić się marzeniami.

Wszystko to opisane przystępnym dla dzieci językiem, dzięki któremu każde z nich w lot załapie sens danego opowiadania i będzie zadawać dorosłym dalsze pytania rozwijając wprost historie z przygód Pana Kuleczki i jego przyjaciół odnajdując w dodatku te same przygody w swoich codziennych zabawach.

Więcej o przygodach Pana Kuleczki, psa Pypcia, kaczki Katastrofy oraz muchy Bzyk-Bzyk możecie się dowiedzieć na stronie: http://www.pankuleczka.pl/, gdzie znajdziecie również wiele konkursów, gier i zabaw ze świata naszych bohaterów.
Guciob

Przystanek Książaka na ochockich spotkaniach Bukinistów

2009-09-04T12:36:00.000-07:00

W niedzielę 30 sierpnia przy Placu Narutowicza miała miejsce nowa ochocka inicjatywa (Spotkania Bukinistów), skierowana do miłośników książek.
Kim jest bukinista? Bukinista (z fr. bouquiniste) - uliczny antykwariusz, handlujący starymi i używanymi książkami. Nazwa początkowo odnosiła się głównie do paryskich antykwariuszy handlujących w stoiskach nad Sekwaną. Bukinistami nazywano też potocznie w Polsce sprzedawców nowych książek - rozkwit tej formy handlowania książkami w Polsce nastąpił pod koniec lat 80. i na początku lat 90., gdy starano się nadrobić luki na księgarskim rynku i publikowano setki tytułów niedostępnych wcześniej w oficjalnym obiegu, sprzedawanych ze straganów i na placach targowych. Potem ta forma handlu praktycznie zanikła, ustępując miejsca księgarniom (dla nowych książek) i antykwariatom (dla używanych książek). Obecnie największe stałe miejsce handlu bukinistów w Polsce znajduje się w przejściu podziemnym na dworcu kolejowym w Krakowie i we Wrocławiu.
Wróćmy do naszej imprezy. Na skwerze, przy pomniku Gabriela Narutowicza powstała kawiarenka w stylu francuskim, w alejkach rozstawiono namioty, w których urzędowali antykwariusze, bibliotekarze i księgarze. Spotkać można było literatów związanych z Ochotą.
"Przystanek Książka" stworzył punkt informacyjny mediateki, można było zapoznać się z naszą ofertą i propozycjami jakie mamy dla czytelników.
Spotkania Bukinistów to nowy punkt na mapie wydarzeń kulturalnych w dzielnicy. Sam pomysł jest świetny, oby nie przemienił się tylko w nastawiony na zysk kiermasz książek. Mam nadzieję, że się rozwinie i rozsmakuje mieszkańców na tyle, że będą chcieli mieć kontakt ze słowem drukowanym i będą ciekawi konfrontacji z ludźmi ze świata książki.
Organizatorem imprezy był Zarząd Dzielnicy Ochota M. St. Warszawy, a realizatorem przedsięwzięcia Agencja Artystyczna 4Etno.
P.S. No i pozdrawiam was kochani z urlopu, tydzień laby już prawie za mną...

Czytelnicy mają głos - Alicja poleca "Eragona"

2009-08-25T11:59:00.000-07:00

Moim pomysłem jest włączenie czytelników do formuły książek polecanych. Mamy wspaniałych, młodych "pożeraczy" książek. Oni znają się na rzeczy. Znają smak czytania. Ich opinia jest najważniejsza. Nadesłane recenzje pozostawiam w wersji oryginalnej.
Dzisiaj książkę poleca dziesięcioletnia uczennica ochockiej Szkoły Podstawowej. Zatem oddaje głos Alicji:
"Powieść fantasty Eragon opowiada o chłopcu imieniem Eragon i smoczycy Saphirze. Pewnego spokojnego dnia nasz bohater wyrusza na polowanie w góry zwane Kośćcem, w górach nagle przed nim pojawia się kamień koloru błękitnego, zabiera go do domu, po jakimś czasie kamień zaczyna pękać. Okazuje się, że to nie kamień tylko jajo z którego wyłania się smok. Eragon dotyka zwierzę i nawiązuje się pomiędzy nimi telepatyczna więź. Chcecie dowiedzieć się co spotkało Eragona i Saphirę? To przeczytajcie powieść "Eragon". Gdybym miła oceniać, dałabym 6+.
PS. Polecam także kolejne części "Najstarszy" i "Brisinger".
Alice@

"O tym jak opowiadanie i prawdziwy świat zeszyły sie ze sobą "

2009-08-22T12:49:00.000-07:00

David Almond
"Dzikus"
Ilustracje Dave McKean
Jak uwolnić emocje? Jak wyzwolić swój wewnętrzny krzyk, który często bywa głęboko ukryty? Główny bohater, Blue Baker znalazł na to sposób. Postanowił pisać i przelać na papier swój żal. Powstała historia o małym Dzikusie, który nie ma rodziny ani przyjaciół. Nie potrafi mówić, mieszka w jamie, żywi się jagodami i korzonkami. Dzikus uwalnia żal i sprzeciw Blue Bakera po śmierci taty.Chłopiec stwarza tę postać jako swoiste alter ego, potrzebuje go do wyzwolenia emocji, które ukrywa przed światem zewnętrznym. Strata ojca wywołuje w nim fale uczuć. Dzikus jest uosobieniem jego gniewu, bezradności i swoistym wcieleniem mrocznej strony. Opowiadanie jest formą określenia uczuć po stracie. Niesamowicie przeplatają się osobowości w rzeczywistej i fikcyjnej postaci. Chwilami zazębiają się i granica pomiędzy realnością i imaginacją jest bardzo płynna.
Zachęcam do sięgnięcia do tej pozycji, wszak każdy z nas ma w sobie swojego dzikusa.
Przekonajcie sie sami jaki finał ma ta historia. Zwróćcie też koniecznie uwagę na postać mamy i Hoppera (miejski chuligan - blokers :P).
Chciałabym jeszcze podkreślić, że Dzikus w warstwie obrazowej należy do Dave McKeana, który z opowiadania Blue stworzył odrębną unikalną całość.

Poznajcie Basię!

2009-08-19T13:06:00.000-07:00

Zofia Stanecka, Marianna Oklejak
Seria "O Basi"
Mój synek idzie do przedszkola. Basia mu pomaga. Sama chodzi chętnie do przedszkola i jest idealną koleżanką na ten czas. Seria o przygodach Basi pomoże Waszemu dziecku zrozumieć otaczający świat, pokaże jak radzić sobie w trudnych sytuacjach i poszerzy jego wiedzę.
Bardzo dobrze napisane książeczki, realne, dotyczące codzienności i w mądry sposób ją interpretujące. Projekt i opracowanie graficzne jest dziełem Doroty Nowackiej. Ilustracje należą do Marianny Oklejak. Świetna robota. Zarówno pod edytorskim jak i graficznym aspektem. Książeczki o Basi (dotychczas ukazały się: "Basia i nowy braciszek", "Basia i upał w ZOO", "Basia i Boże Narodzenie", "Basia i przedszkole", "Basia i biwak") są osadzone w realnym świecie, poruszają rodzinne i domowe problemy z jakimi spotykamy się na co dzień. Sądzę, że będziecie zadowoleni ze spędzenia czasu z dobrze napisaną książką.
http://www.nudastop.pl

2009-08-18T12:36:00.001-07:00

Witam Wszystkich!
Chcecie się dowiedzieć jak zrobić statek parowy z kawałka papieru?
Przedstawiamy Wam zatem krótki filmik instruktażowy, obrazujący jak to zrobić.
Występują:
instruktorka Natalia
pomarańczowa kartka papieru formatu A4
zwinne dłonie instruktorki
czarne paznokcie
Przystanek Książka zaprasza na projekcję etiudy filmowej pt."Parostatek-zrób to sam".
Do dzieła!
http://www.youtube.com/watch?v=uJqXXhW_FWA

2009-08-17T01:22:00.000-07:00

Pacyfikcja stacji komputerowej :P

2009-08-14T14:26:00.000-07:00

Doceniam ciszę.
Doceniam ciszę w bibliotece.
Naprawdę.
Nasza brygada została wysłana na godzinne przymusowe zesłanie na dwór.
Uff, rześko, świeżo. Inaczej mózg pracuje, pojaśniało. Cisza to błogostan.
Wyciszenie emocji przy stanowiskach komputerowych, owocuje polepszeniem samopoczucia pozostałej części biblioteki.Wracam do poprzedniego posta i stwierdzenia, że w bibliotece nie musi być cicho i patetycznie i już z nim polemizuje, zmiękłam nieco.
Zesłanie grającej brygady jest koniecznością.

Wakacje na Przystanku

2009-08-12T06:44:00.000-07:00

Lato, lato gorące...Pięknie świeci słońce:)
Część załogi na urlopie. Wymieniamy się. Jedni po, inni przed odliczają dni.
A Przystanek bynajmniej nie ma ochoty na urlop się wybrać. Na dobre się rozkręcił i pracuje na pełnych obrotach. Nie ma wakacyjno-letniego przestoju. Widać ludziom brakuje takich przestrzeni. Tutaj czują się nieskrępowanie i swobodnie. Łapią atmosferę, chcą przychodzić, przebywać, wracać. Nie będę tu ściemniać i jechać w stylu, że to idealne miejsce. Tutaj jest energia - WYMIESZANA.
Dzieciaki rozemocjonowane graniem, w przypływach głośne, chociaż ostatnio zdyscyplinowane. Pilnują kolejki, zapisów, godzin, nie ma na hura. Mają gdzie przyjść, spędzić czas. Dyskusyjny dla nas jest czas jaki spędzają przed komputerem, póki co przymrużamy nieco oko w końcu wakacje.
Zderzenie dzieciaków i dorosłych, które inicjuje otwarta przestrzeń mediateki łączy żywioły.
-Czy tu zawsze jest tak głośno?!
Pyta wyczulona na hałas, zapisująca się nauczycielka.
-W przypływach. - Odpowiadam ja, której to w zupełności nie przeszkadza.
W bibliotece nie musi być cicho i patetycznie. Wiadomo nic do przesady, ale każdy inteligentny człowiek zdaje sobie z tego sprawę i nie wydziera się bez powodu na całe gardło.

Uczcie się od bocianów!

2009-08-10T12:44:00.000-07:00

Hans Christian Andersen
"Córka Króla Moczarów i inne baśnie"
"Bociany opowiadają swoim małym wiele baśni, a wszystkie o bagnach i moczarach. Zazwyczaj dopasowują je do ich wieku i zdolności rozumienia; najmłodszym bocianiętom wystarczy powiedzieć: "fiku miku na patyku" i już im się podoba, a starsze chcą głębszej treści, albo przynajmniej czegoś o rodzinie".
Tak rozpoczyna się baśń, kończy się w równie mądry i filozoficzny sposób. Cały Andersen. Mistrz splatania fantazji i realności. Jego baśnie zapadają głęboko w serce, dlatego żyją, idą przez pokolenia. Rodzice czytają je dzieciom, dziadkowie wnukom. Bo Andersen to prawdziwa sztuka, ta z najwyższej półki.
Zbiór baśni pt."Córka moczarów i inne baśnie" zawiera mniej znane pozycje, doskonale przetłumaczone bezpośrednio z duńskiego przez Bogusławę Sochańską, dzięki temu zachowują prostotę i liryzm, oddając przy tym specyfikę pisarstwa Andersena - humor podszyty metafizyką.

"...Kupa ma różne kolory..."

2009-08-02T13:54:00.000-07:00

Pernilla Stalfelt
"Mała książka o kupie."
Tym razem zacznę cytatem ze strony wydawnictwa Czarna Owca, dawniej Jacek Santorski & Co, które rekomenduje i poleca serię "Bez tabu".
Książki "Mała książka o przemocy","Mała książka o śmierci" i "Mała książka o kupie" rozpoczynają nową serię "Bez tabu". Wydawane w tej serii tytuły przybliżać będą tematy uważane często za kontrowersyjne, intrygujące, budzące zażenowanie lub niepewność. Tematy, o których nie potrafimy bądź wstydzimy się mówić, albo których się po prostu boimy.
Wszystko cudownie i wspaniale, dopóki nie wpadnie nam w ręce "Mała książka o kupie". Hardcore na maxa, niestety absolutnie nie dla najmłodszych. W taki sposób świat i procesy fizjologiczne przybliżać można dorosłym o umysłach małych dzieci.
Zgadzam się z tym, że z małym człowiekiem trzeba rozmawiać o wszystkim. Mądry rodzic, który chce wyjaśnić dziecku proces wydalania, powinien zastanowić się czy rzeczywiście warto uczynić książkę "O Kupie" kluczem do zgłębienia tego zagadnienia.
Pozycja "O kupie" moim zdaniem może jedynie być pomocna w spaczeniu dziecięcego odbierania świata. Truskawki zmienią smak... Groteską w tej książeczce jest to, że w swym zamierzeniu miała przedstawić proces wydalania w zabawny, prosty i dosłowny sposób. Ilustratorka i jednocześnie autorka doskonale o to zadbała, siląc się na stricte obrazkowo-komiksową stylistykę z takim zastrzeżeniem, że dla dorosłych może być to zabawne ale dla dzieci już niebezpieczne. Rysunek skaczących golasów, puszczających bąki z podpisem tata, mama, pani i ja lub przedstawienie mamy podającej córce marchewkę i kiełbaski z kupy. Według mnie warstwa obrazkowa i tekstowa przekracza granice dobrego smaku(...wyobraźcie sobie, co by było, gdyby wszystkie panie i wszyscy panowie zrobili kupę w jednym miejscu...), mówiąc kolokwialnie za bardzo pojechane ujęcie tematu. Dlatego drodzy, chcący przybliżyć ten świat swoim pociechom rodzice, sami zdecydujcie czy warto zapodać swej latorośli tą pozycję, chyba, że jest już na tyle duża, że posiada dystans i łapie rezerwę do tak przedstawionego problemu wydalania jak w "Małej książce o kupie". Santorski wydając tę pozycję wywołał dyskusję i polemikę w stylu czy pokazałbym dziecku, czy nie pokazałbym. Kontrowersyjna rzecz na pewno. Niezła strategia marketingowa, a docelowy target mały odbiorca-niepokojące. Dobry ruch przed zmianą nazwy wydawnictwa i tyle. A można inaczej o kupie rozprawiać. Patrz:"Kupa przyrodnicza wycieczka na stronę" Nicola Davies
"O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę" Werner Holzwarth, Wolf Erlbruch
Świat w obrazkach "Ludzkie ciało."

Maluchy na start!

2009-07-29T14:21:00.000-07:00

Czy wiesz, że Twoje dziecko może przyłączyć się do biblioteki niezależnie od wieku i to nic nie kosztuje? Książki są wypożyczane za darmo! Czytajcie, wybierajcie, wyrabiajcie nawyk kontaktu ze słowem pisanym. Mediateka "Przystanek Książka" jest miejscem przyjaznym dla małego człowieka. Znajdziecie u nas wiele atrakcyjnych pozycji wydawniczych skierowanych do najmłodszych odbiorców, które stopniowo będą przenosiły ich do bardziej zaawansowanych pozycji. Najważniejszy jest start. Oswajajcie swoje pociechy z książkami to zaprocentuje w przyszłości.

Dziadkowie czytajcie wnukom!

2009-07-26T13:41:00.000-07:00

"Mój dziadek był drzewem czereśniowym"
Angela Nanetti.
Wszystkim dziadkom i wnukom polecam tę książkę. Niesamowita przygoda, świetna historia o drzewie, które jest zarazem dziadkiem i matką. Opowieść o postrzeganiu świata, o więzach jakie tworzą pokolenia, o porozumieniu jakie rodzi się między małymi i dużymi. Ta książka jest mądra. Chwyta. Scala to co najważniejsze, czyli relacje w rodzinnym funkcjonowaniu pokoleń. Między wnukami i dziadkami istnieje realna magia i ta książka doskonale ją interpretuje. Chciałabym jeszcze podkreślić, że wspaniałego przekładu z włoskiego dokonali Jarosław i Magdalena Mikołajewscy. Dobra robota. Czytajcie!

Get Talking!

2009-07-23T13:22:00.000-07:00

Attention, please!
Do wszystkich zainteresowanych!
Mediateka zaprasza na letnie spotkania z językiem angielskim. Będziemy rozmawiać, dyskutować, tudzież konwersować jak również opowiadać, zmyślać i fantazjować na różnorakie tematy (wtorek 11.08 godz. 15.00) oraz oglądać filmy anglojęzyczne w wersji oryginalnej - wieczory czwartkowe ( 13.08 godz. 19.00)

Zaproszeni są wszyscy, mała znajomość języka nie będzie przeszkodą dla nikogo!

Fikus

2009-07-20T12:32:00.000-07:00

Wanda Mycielska
"Fikus"
Na wakacje pojechał z nami Fikus. Przez cały tydzień spędzony w Łysowie ten mały, gałgankowy słonik z przejęciem opowiadał nam o swojej mamie Klarze, o sobie i o wszystkich przygodach i zdarzeniach jakie im się przytrafiły. Wciągnęliśmy się w te opowieści. Ujął nas i zaczarował Fikusinek."Fikus" Wandy Mycielskiej jest wspaniałą książeczką dla dzieci. Napisane prostym i czystym językiem opowiadania o małej dziewczynce i jej przytulance w dorosłym czytelniku, wyzwalają uczucia dobra i takiej tkliwej tęsknoty za dzieciństwem, za babcią, za beztroską. Mały odbiorca będzie chciał słuchać, bo Fikus opowiada na poziomie kilkulatka, doskonale zna i interpretuje jego świat.
Koniecznie dotrzyjcie do tej książki i poczytajcie ją swoim pociechom. To bardzo wartościowa pozycja, każda z historii zawiera wychowawcze i pouczające przesłanie. Pomimo wyczuwalnego odcienia sepii, zawiera niezmienne zasady podstaw dobrego wychowania, jakich w większości współcześnie wydawanych pozycji dla dzieci zwyczajnie brak. Dla mnie perełka. Sami zobaczycie, że "kto rozumie gałgankowe słonie, rozumie też inne ważne rzeczy, których inni ludzie nie rozumieją."

Kanikuły

2009-07-03T15:08:00.000-07:00

Nadszedł ten czas, tak wyczekiwany przez każdego pracownika :P
TAK jestem na urlopie!!!
Jadę tam gdzie nie ma internetu i zasięgu komórki.
Więc na pewien czas żegnam Was.

Atrakcja dla przyszłych dentystów :)

2009-07-02T13:57:00.000-07:00

Nasz Krokodyl już na Filtrowej dostarczał maluchom emocji i śmiechu. Naprawdę był tam gwiazdą i atrakcją wśród zabawek. Na nowym jego popularność nie straciła na zainteresowaniu.Można rzec, że wręcz przeciwnie jeszcze bardziej wzrosła. Bo Krokodyl jest nie przewidywalny i zaskakujący. Nieodpowiedni ruch i złapie Cie za palce. Najmłodsi go uwielbiają, dorośli zresztą też. Niejedna mama chętnie zostawia swoją pociechę w towarzystwie Krokodyla, a sama idzie w spokoju pobuszować po półkach z książkami. Codzienne ktoś sprawdza mu ząbki, a on cierpliwie znosi te próby. Zielony, plastikowy gad, na pierwszy rzut oka taki statyczny i drętwy, wystarczy jednak poznać jego możliwości aby poczuć ten dreszczyk emocji, kiedy trafi się na ten ząb, który powoduje zamknięcie się paszczy. Nie do przecenienia. Nasze maluchy niby się boją, czają ale chcą naciskać. Z rozbawieniem pokonują własne obawy i naciskają dalej. Krokodylku nie zepsuj się tylko! Masz naprawdę wiernych fanów wśród naszych czytelników nie tylko tych najmłodszych.

2009-07-01T13:53:00.000-07:00

Jacek Lelonkiewicz
"Okruszek z Zaczarowanego Lasu"
"Okruszek rusza na Kraj Świata"
Wdzięczna, ciepła bajkowa historia dla najmłodszych. Napisana przez psychologa Jacka Lelonkiewicza opowieść fantasy dla dzieci, niosąca wiele pozytywnych wartości, odznaczjąca się spójną, lekką narracją, wciągnie was i będziecie z przejęciem i ciekawością razem z Okruszkiem i Szczurkiem ratować magiczny Las.
Po pierwszej części zatęsknicie i sięgniecie po drugą, by wyruszyć na Kraj Świata.
Te mądre, pełne humoru bajki o przyjaźni, odwadze i pokonywaniu własnych słabości pięknie zilustrował Paweł Pawlak, laureat nagrody IBBY "Książka Roku 2002".
Warto sięgnąć po te pozycje aby mieć przyjemność z samego czytania i obcowania z edytorską perełką.

Polska książka ilustrowana

2009-06-30T13:54:00.000-07:00

Chciałabym zwrócić uwagę, na bardzo ważną pozycję wydaną przez Stowarzyszenie Przyjaciół Książki dla Młodych - Polską Sekcję IBBY. Almanach "1990 - 2005 Twórcy Dzieciom" jest podsumowaniem sytuacji polskiej książki dziecięcej po transformacji ustrojowej. Przedstawiony w formie katalogu, pozwala zapoznać się z osiągnięciami współczesnych polskich pisarzy i ilustratorów wyróżnionych przez Polską Sekcję IBBY. W almanachu znajdziecie ciekawe artykuły znawców literatury dziecięcej, biogramy pisarzy, ilustratorów i wydawców. Poznacie książki, które zdobyły polskie i międzynarodowe nagrody, zobaczycie jak ważny jest ilustrator w procesie tworzenia i odbioru książki. Powrócicie do lat `90 i odkryjecie, jeśli jeszcze tego nie wiedziecie, jak wolny rynek wypierał książki świadomie kreujące wartości artystyczne. Pozycja ta pomijając, że syntetyzuje kondycję książki dla dzieci po 1990 roku, stanowi dobry drogowskaz dla rodziców, dokonujących wybory czytelnicze dla swoich dzieci. Almanach prezentuje tytuły o wysokim poziomie edytorskim, nawiązujące do tradycji Polskiej Ilustracji Książkowej.

Inspiracje

2009-06-30T01:14:00.000-07:00

Co może mieć ze sobą wspólnego drewniana deska do krojenia i książki?
Otóż oba te przedmioty mogą służyć wspaniałej zabawie, którą podpatrzył Mały Chłopczyk podczas wizyt w Mediatece. Nasz bohater po powrocie do domu, poprosił mamę o kuchenną deskę, usiadł na podłodze i każdą ze swoich książeczek w skupieniu przeciągał po powierzchni deski.
- Kochanie co robisz? - zapytała zdziwiona mama.
- Bo ja muszę je wymasować tak jak pani w bibliotece! - odparł rzeczowo chłopczyk.

Zdarzeń ciąg dalszy

2009-06-25T13:43:00.000-07:00

-Proszę pani, czy ja bym mogła wynająć tę płytę?
-Ależ proszę bardzo, niech pani wynajmuje, niestety tylko na dwie doby.

-Otwieram w domu płytkę, pęknięta. Biorę się za następną też sklejona. Ale jak oni to poskładali, że wszystko chodzi. Pewnie w trakcie przeprowadzki musiały się uszkodzić.

-A po co pani to robi i jeździ tymi książkami po tym urządzeniu. Śmieszne to jest.

-Nie będę do was przychodzić, za dużo komputerów. Nie to nie dla mnie. Spodziewałam się czegoś innego, dopiero co w domu odeszłam od laptopa.

-Zrobiłam rezerwację w domu, taka jestem zadowolona. Po raz pierwszy sama, bez pomocy.

-Jak zwykle internet, podać kartę?

-A będą te książki, bo zaproponowałam na stronie.
No normalnie niemożliwe. Cudownie.

-Córeczka sama mnie tu ciągnie. Tak jej się podoba.

-A mogę usiąść z tą kawką i przejrzeć prasę? Naprawdę? Jak fajnie!

-I na pewno nie będzie pikało przy wyjściu jak pani przejedzie?
Bo aż stracha mam.

Kochani nasi! Nam serducho pika jak nas odwiedzacie. Pamiętajcie, że zawsze służymy pomocą. Zapraszamy Was na Przystanek!

Tylko dla dzielnych:)

2009-06-25T00:26:00.000-07:00

Łukasz Wierzbicki
"Dziadek i Niedźwiadek".
Kochane, dzielne, małe zuchy nie możecie przegapić tej pozycji. Wyruszamy na szlak bojowy. Będziemy wędrować przez Iran, Irak, Palestynę i Egipt. Dotrzemy do Włoch. Będziemy maszerować razem z żołnierzami Armii Andersa i weźmiemy udział w bitwie o Monte Cassino. W tej drodze poznamy kogoś niezwykłego, kogoś niespotykanego, aż nie do wiary, że działo się to naprawdę. Przedstawiam wam Wojtka, misia, autentycznego towarzysza broni niedźwiedzia - żołnierza. Poznajcie jego historię. Życzę wam aby przygody, których doświadczycie podczas lektury, stały się przedsmakiem do sięgnięcia po poważniejsze pozycje z okresu II wojny światowej.

Wigilia Kupały

2009-06-24T14:43:00.000-07:00

- Fajnie wczoraj było bardzo.
We wtorek 23.06 odbyła się u nas Wigilia Kupały. Spotkanie poprowadziła dr Beata Trzybińska. Fachowo wprowadziła nas w obrzędowość i specyfikę sobótkowego święta. Zapaliliśmy świece, które symbolizowały ognisko. Trzymając się za ręce stanęliśmy w kręgu. Kapłanka Beata święcąc ogień i wodę, odmówiła modlitwę. Wypowiedzieliśmy życzenia do Kupały. Kapłanka poświęciła nas. Będzie dostatni ten rok! Stworzyliśmy nastrojową przestrzeń na ten czas. Poznajemy się. Stwarzamy więzy. W finalnie spotkanie przerodziło się w spontaniczną i żywiołową dyskusję na temat wierzeń i obrzędowości Słowian. Znaleźli się tacy, którzy byli zniesmaczeni przywoływaniem pogańskich zwyczajów. Na szczęście stanowili mniejszość. Uczestnicy Wigilii Kupały w Mediatece mogli poczuć i poznać zwyczaje i wierzenia dawnych Słowian.

Kapłanka Beata - dr historii, etnograf, nauczyciel.
Serdecznie dziękujemy za wszystko :)

Tata zawsze jest

2009-06-22T12:30:00.000-07:00

Svein Nyhus "Tato!"
Hilde Ringen Kommedal "Czy tata płacze?"
Wszystkim, którzy tęsknią za swoim tatą polecam te dwie cudowne książeczki.
"Może tata mnie usłyszy, jeśli go zawołam". Mały Tomek bardzo tęskni za swoim tatą. Chłopczyk marzy o tym co mogliby razem robić. Idealizuje postać taty, który niczym supermen potrafi wszystko. Maluch potrzebuje kontaktu z ojcem, bliskości, uwagi i wspólnej zabawy. Brakuje mu taty, którego nie ma całymi dniami.

"Mam tatusia w sobie",myśli z dumą mały chłopczyk.
Druga pozycja "Czy tata płacze?" pokazuje jak pomóc dziecku przeżyć stratę ukochanej osoby. Autorka pisze o tym w prosty i przystępny sposób, przy czym jak to się mówi "nie owija w bawełnę", cała sytuacja jest jasno określona. Razem z małym Olavem pokonujemy fazy choroby ojca i przeżywamy jego śmierć.

Oba tytuły traktują o tym jak ważnym jest poważne podejście w zrozumieniu uczuć dziecka. Napisane są z perspektywy dziecięcej percepcji i wrażliwości, co pozwala nam dorosłym na jednoczesne współodczuwanie i to jest wielka siła, która bije z obu pozycji. Godne uwagi na pewno!

Mironalia 2009

2009-06-21T13:58:00.000-07:00

Tarczyńska. Inny świat. Dwie Warszawy są w Warszawie. Jedne trzymają czas zatrzymany, drugie są po tym czasie. Niesamowite jest to miasto. Unikat. Miasto gruz. Miasto pomost łączące czas przed i po 1939. Tarczyńska trzyma czas. Mironalia, żywe, pobudzające, kolorowe, obudziły ulicę kolejny raz. Odżyły podwórza, zaułki, kawiarnie. Zdarzenia. Ludzie. Klimat. Most. Idziemy. Pamiętamy. Lubię przechodzić Tarczyńską w drodze do pracy. Przechodzę przez most-łącznik.

Maluszki w mediatece

2009-06-19T03:29:00.000-07:00

-Zaraz przyjdę po te książeczki, ale widzę, że córka mi uciekła.
Przychodzi do nas dużo młodych mam ze swymi pociechami. Maluchy zdążyły już oswoić sobie nowe miejsce, czują się swobodnie, nie pilnują mam, jak to bywało podczas pierwszych wizyt w mediatece. Najważniejsze jest to, że zaczynają rozumieć po co przychodzi się do biblioteki. Przyswajają sobie zasadę pożyczania i zwracania, uczą się szacunku do nie należących do nich rzeczy. Wybierają z rodzicami książki, które będą razem czytać w domu i podają je bibliotekarzowi przy stanowisku wypożyczeń. Maluchy pilnują swoich książeczek, wiedzą, które są ich, a które mamy czy taty. U nas kartę może posiadać każde dziecko bez ograniczeń wiekowych.
Przystanek Książka stwarza małym dzieciom bardzo przyjazny klimat. Zachęcamy rodziców do korzystania wraz z dziećmi z biblioteki. Warto w małym dziecku wyrobić nawyk czytania i przychodzenia do biblioteki. To inwestycja w rozwój intelektualny dziecka od najmłodszych lat.

Księżniczka

2009-06-18T14:42:00.000-07:00

Jestem Małą Księżniczką. Tupnę nóżką, obrażę się, nadąsam. Będę robić wam na przekór. Będę też rozkoszna i bezradna. Jestem przecież mała, mam jakieś 3-4 lata. Umiem być słodka, nieznośna i uparta.
Włada mną masa przerozmaitych uczuć i doznań. Jestem po prostu ciekawa wszystkiego. Muszę się jeszcze wiele nauczyć, żebyście byli dla mnie mili. Chcecie wiedzieć jak szlifuje swój charakterek, zbierzcie wszystkie historie o mnie.
Tony Ross cykl o "Małej Księżniczce".

Kochane Elfy!

2009-06-18T14:14:00.000-07:00

"Babcia mawiała, że jeśli wystarczająco mocno czegoś pragniesz, Twoje marzenie może stać się rzeczywistością. SAMA JEDNAK NIE POTRAFIŁA JUŻ MARZYĆ"
Trudno być innym niż reszta. Boimy się wyobcowania i braku miłości. Yorsh doskonale zdaje sobie z tego sprawę. To ostatni elf na świecie. Poznajcie jego historie, zobaczcie jaka drogę pokona aby odzyskać wiarę we własne siły. Zapraszam na wyprawę podczas której przekonamy się czy mały elf wypełni proroctwo przepowiedni.
Wszystkich ciekawych odsyłam do napisanej z lekkością i niepozbawionej głębi powieści Silvany De Mari pt."Ostatni Elf".